girl's profile¤¸¸·´¯`·.¸·.>>--» yamro...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 23 สิงคโปร์อีกแล้ววว!!!!   วันนี้เป็นวันจันทร์ที่ 23 มีนาคม 52
เป็นวันพักผ่อนของพวกเรา เพราะเหนื่อยจากการตลอนๆๆๆ ไปเที่ยวตามเกาะต่างๆของประเทศสิงคโปร์
เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว ก็ไปเที่ยวที่เกาะ sentosa มา เป็นเกาะๆ นึงของประเทศ สิงคโปร์
เริ่มต้นที่การตื่นกันเช้าเป็นพิเศษ แปดโมงเช้าแน่ะ หุหุ นี่เช้าแร้วนะ( เพราะปกติ เราตืนกานที่ สิบโมงเช้าอ่ะ ) ตื่นขึ้น ก้อจัดการอาบน้ำ แ ร้วก้อแดกข้าวให้เสดสรรพ
เตรียมตัว ออกจากบ้าน ก้อประมาณ เกือบเก้าโมงครึ่งอ่ะ ออกไปนั่งรถไฟฟ้า ที่สถานี NOVENA ไปสู่สถานีอารัยก้อไม่รู้ จำมะได้ ชื่อมานยาววว
แร้วเราก้อ โผล่ที่ห้างอารัยซักอย่าง กุจะจำได้ม่างมั๊ยเนี่ย เหอะๆ จากนั้น ก้อจะข้ามไปเกาะ เซนโตซ่ากาน
ช่วงนี้เป็นช่วงที่เราตัดสินใจอยู่ ว่าจะนั่งรถไป หรือกระเช้า ไปกานดี ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก ........... ได้ข้อสรุปแร้ว กระเช้า มานแพงมาก คนละ 13 เหรียญ
ถ้านั่งรถ ก้อคนละ 3 เหรียญ คุณว่า พวกเราจะนั่งอะไรไป ???????????
ถูกต้องแร้ว ..........
พวกอิชั้นนั่งกระเช้าไป 5555
น้องมานอยากนั่งกระเช้า ครั้งนึงในชีวิต มานบอกพวกเรามางี้ ส่วนอิชั้นกะพี่สาว ก้อเคยนั่งกานแร้ว ชั้น เคยนั่งเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ที่มาเลเซีย ตอนขึ้นไป GENTING HIGHTLAND
ส่วนพี่กุก้อมาบ่อยๆอยู่ แต่ก้อเอาเหอะ 13 เหรียญ แมร่ง คูณ 23.45 ไปจิ
เฮ่อ นั่ง ก้อหวาดเสียวดี กลัวมานลอยๆ ไป แ ร้วหลุ่นตุ๊บ !!!! ลงกลางทะเล จะว่าไง เสียววววววว !!!!!! มากมายอ่ะ
พอมาถึงเซนโตซ่า แร้วก้อไปเดินเล่น แบบว่า เดินมาลาทอนอ่ะ เคยเห็นม๊ะ เดินจนเกือบทั่วเกาะ แต่วันนี้ กุโชคดีสุดๆ
เพราะเรามีเสบียงอาหารไปด้วย นั่นก็คือ ผัดมาม่า 5555 อากาศร้อน ๆ เหนื่อยๆ หิวๆๆๆๆ ผัดมาม่าที่แสนธรรมดา มาบัดนี้มันไม่ธรรมดาซะแว้ววววว
เป็นไงหล่ะ ก้ออร่อยอ่ะจิ แซ่บอีหลีเด้อ อาจารย์ยิ่งศักด์ ยกนิ้วให้เรยทีเดียวววว
เพราะเรามีประสบการณ์เมื่อวันก่อนๆ ที่ที่ดูสิงโตพ่นน้ำ แถว MaY BANK มานเหนื่อย หิว แร้วก้อ ทรมานสุดๆ ทำไงได้ ก้อกุไม่รู้นี่หว่า ว่ามานจะร้อน แร้วก้อ ทรมานขนาดนี้
ไปดูสิงโตพ่นน้ำ แต่มานเสือกไม่พ่น มานพ่นแต่ลูกมาน แม่มานโดนฟ้าผ่าซะงั้นอ่ะ เค้ากำลังซ่อมแซมพอดี เรยได้ถ่ายแต่กำลูกมานน
กลับมา Sentosa ต่อ แร้วเราก้อ ขึ้นไปบนเขา ของเซนโตซ่า แร้วกุ ก้อเหลือบไปเห็น โอ้วววว กระเพรา บ้านกรุ มองซ้าย มองขวา เหอหะๆๆๆๆๆๆ
ไม่ต้องคิดว่าจะเกิดไม่ขึ้น มานเกิดแร้ว กุก้อขโมยอ่ะจิ กุ กะพี่แร้วก้อน้อง ชาย ขโมยกระเพราะที่เซนโตซ่า ห้าๆๆๆๆๆๆๆ
กุเสียตั้ง 13 เหรียญ คิดเป็นเงินไทยก้อ สามร้อยก่า ไม่ให้ได้อารัยกลับมาก้อ กระไรอยู่ ได้แค่นี้ ถือว่าขาดทุนอยู่ไม่น้อยยย เรย เอิ้กๆๆๆ
แร้วเราก้อเดินถ่ายรูปกานทั่วเกาะเรย แร้วก้อไปตรงชายหาดด้วย ไปกินผัดมาม่าอันแสนอร่อยของเรา เหอะๆๆ
ทริปนี้ ทรหดอดทนสุดๆ ร้อนๆ เหนื่อยๆ แบบนี้ คิดถึงตอนไปเข้าค่ายทึ่สัตหีบสุดๆ เรย
แต่อันนี้เหนื่อยก่าอีก มานเดินไกลมากเรยทีเดียว ทั้งเกาะ อ่ะ เดินวนไปวนมา มานดูเล็กก็จิงน๊ะ แต่มานก็เหนื่อยจะเว่ย จะบอกหั้ยย
เหนื่อย นอยยย สุดๆๆๆ แต่ก้อสนุกสุดๆ เรยยย
March 19 เที่ยวสิงคโปร์ ......วันนี้ก็เป็นวันที่ สามแร้วอ่ะ ที่มาใช้ชีวิตอยู่ที่ สิงคโปร์ และมีแนวโน้มว่า จะอยู่อีก สักประมาณ สองอาทิตย์อ่านะ
เริ่มจากวันแรก
จัดกระเป๋า เตรียมเสื้อผ้า จัดของกิน เต็มกระเป๋าเรย หวังจะเอามาแดกกานที่สิงคโปร์ เห็นอารัยอยากได้มากินด้วยหมดเรย
เริ่มตั้งแต่ น้ำพริก ขนม ปลากระป๋อง ปลาหมึก กุ้ง และมีอีกมากมายเรย ที่ยังไม่ได้เอ่ยถึง แบบว่า แบกมาเยอะแยะไปหมดเรยอ่ะ
ก้อของที่นี่มานแพง ทำไงได้หล่ะ พอจัดกระเป๋าเส็ดแร้ว ก้อ เตรียมตัวออกจากบ้าน ตอนประมาณ บ่ายก่าๆ เพราะเครืองออกตอน สี่โมงเย็ม
พอไปถึงก้เช็คอิน กระเป๋า ไปกานสามคน ได้คนละ ยี่สิบกิโลสองคน และพี่เราก้อได้ สี่สิบกิโล แบบว่า เช็คออก มา ได้โคดเยอะอ่ะ คนละยี่สิบก่าๆ เรยทีเดียว
แบกของกินทั้งน้านนน เสื้อผ้าไม่เท่าใหร่
แร้วพวกเรายังมีเป้ คนละอีก หนึ่งใบ ใบของเรา ก้อใส่ ขนมจีน 555 แบกไปแดกซะไกลเรย แร้วก้อขนม ประมาณว่ากลัวอดตายซะงั้นน
ส่วนน้องเราในเป้มันมีไรรู้ม๊ะ....... แบกมะม่วงแรด กะ ฝรั่งกิจจู ดูซิ อิแรด จะโกอินเตอร์ เหอะๆๆๆๆๆ
ในระหว่างนั้น โห ....... เหลือบไปเห็นกัปตันสายการบินอะไรม่ายรู้ โคดดดดดดดดด หล่อ อ่ะ รู้ว่าเป็นกัปตันเพราะแขนเค้ามีสี่ขีดอ่ะ คนอะไรโคดหล่อ เรย
เดินไปอีก ก้อเจออีก คนนี้แก่แร้ว แต่หล่อ ว่ะ แมร่งงงง หล่อมั่กๆๆๆๆๆๆๆๆ
พอเช็คอะไรเสดแระ ก้อพากาน มารอที่เกด ดี หก เพื่อรอขึ้นเครื่อง ไปครังนี้เราได้ไปสายการบิน swiss airline ของสวิซเซอร์แลนด์ ใช้เวลาเดินทาง 1.55 น
แบบว่าพอขึ้นเครื่องแร้ว ก้อฝันว่าจะได้นั่งกะคนหล่อ ที่ใหนได้ แมร่ง ได้นั่งกะจีนกบฏ เชอะๆ แก่ๆ ซะงั้น อดเรย ............
พอเครื่องขึ้นแร้ว แบบว่า วิญญาณลำยอง เมายาดองเริ่มออก เหอหะๆๆๆ แต่ตอนนี้ยาดองไม่มี มีแต่ RED WIne ไวท์แดงค่ะ
พี่กุบอก เอาไวท์แดงน๊ะ ของที่นี่เค้าอร่อย เอาหล่ะสิ กุอยากแดกขึ้นมาทันที
แอร์กี่ ที่นี่เค้าก้อเอาอาหารมาเสริฟ กุก้อ รับ มาแดก สักแปป นึงก้อมีเครื่องดื่มมาเสริฟ ของไวท์แดงที่นึงค่ะ เค้าก้อเอามาทั้งขวดนั้นแระ แต่ขวดเท่าสไปร์ เรยว่ะ
แต่ แดกไปนิสสสส เดียวเอง วิญญาณ แม่ปานแดงกุเริ้มเข้าสิงห์กุอีก ทำเอากุแดงไปทั้งคอ เอาซะ กุเวียนหัวเรยอ่ะ 555
แอร์ที่สายการบินนี้ แก่ ๆทั้งนั้นเรย ไม่เจริญหูเจริญตาเรยอ่ะ
แต่ก้อเอาเถอะ อาชีพที่เราใฝ่ฝัน อยากเป็นแอร์ใจจะขาด รอนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วันนี้ดึกแร้วอ่ะ เด๋วต้องไปนอนแร้ว
เวลาทีสิงคโปร์ ณ ตอนนี้ คือ ตี สองก่าๆ ของพี่ไทยเรา ก้อประมาณ ตี หนึ่ง นิดๆ หล่ะมั้ง
December 15 เข้าค่าย 12-13-14 ณ ค่ายเจษฏาราชเจ้า สัตหีบ นี่ก้อกลับมาถึงบ้านเปงที่เรียบร้อยแร้ว
แบบว่า ไปเข้าค่าย ที่ สัตหีบ เป็นอะไรที่นอยสุดๆ เรยอ่ะ
เริ่มตั้งแต่วันแรกเรย วันที่ 12
จัดเตรียมกระเป๋าเสดแร้วก้อ ก้อเดินทางไป ม แต่เช้าตรู่ แบบว่ากลัวไม่ทันรถอ่ะ อิอิ ไปถึงก้อเช็คชื่อ รับป้ายชื อเรียบร้อย
จากนั้น หกโมงก่าๆ ก้อไปขึ้นรถ เจ็ดโมงล้อก้อหมุนออกจากสวนนันไปขึ้นทางด่วนตรงยมราชเรียบร้อย
แบบว่า ตื่นเต้นนิดๆอ่ะน๊ะ ทั้งๆ ที่กุไปเมื่อปีที่แร้ว แต่ไม่ใช่ที่นี่หรอก ไปศรีราชา อันนี้สัตหีบ ก้อเพิ่งได้ไปครั้งแรกด้วย
พอไปถึงที่ตัวเมืองชล คณะครูก้อพาพวกเราไปดูโรงงานมาม่า ที่บ้านบึง ก่าจะเข้าไปถึงโรงงานได้ โคดทุรกันดารอ่ะ
ปีที่แร้ว ก้อได้ไป ปีนี้ ก้อไปอีก ได้มาม่า ฟรี มาตั้ง สองห่อแน่ะ เหอะๆ ของฟรีชอบหมดแระ
จากนั้น ก้อไม่รีรอ ตรงดิ่งไปค่ายทหาร พระมหาเจษฏาราชเจ้า หรือ ค่ายแสม สาร นั่นเอง
โอ้ววว แบบว่า คิดในจัยอ่ะนะ ไม่ได้คิดดังหรอก คิดว่า ไปถึง ลงรถเสด แร้ว ต้องให้กุหมอบแหงๆ เรย อ่ะ
แต่ปล่าวเรย ไปถึงให้กุตากแดด ตัวเกรียมเรยแระ แยมเรยกลางเปงหมูแดดเดียว ซะงั้น 555
จากนั้น ก้อเข้าไปที่พัก เอากระเป๋าไปเก็บเรียบร้อยแร้ว ก้อ มาทำพิธีเปิด เปิดเสดแร้ว ก้อแบ่งกอง เราอยู่กอง1 สีแดงแป๊ด...... เรย
มีครูประจำกองชื่อว่า ไข่ย้อย หรือครูโก้นั้นเอง (ฉายาที่เราเรียกในกอง ครูไข่ห้อย 555 ) เป็นคนชาวจังหวัด จันทบุรี (เออ !!! แร้วกุจะพูดทำไมเนี่ย) งง !
พอมีกองเรียบร้อยแร้ว ก้อแยกย้ายกานไป ทำกิจกรรม ฝึกซ้อมการเดินแบบทหาร แบบว่า ครั้งแรกของกรุเรย แระ เดิน เดิน เดิน แร้วก้อเดิน
กอง พัน เหยี่ยว ทะเล .......... กองพันเหยี่ยวทะเล กุก้อท่องได้ กะเค้านะ แต่กุเดินไม่ค่อยพร้อมเค้าหรอก
พอตกเย็น ซัก ห้าโมงเย็นได้ ก้อได้ไปเล่นที่หอปีนป่ายหน้าผานี่แระ อยากลองของสูงบ้าง โห ขึ้นไป เหมือนได้ขี่เมฆ เรยแระ (เว่อๆ)
แบบว่า ขึ้นไป โคดเสียวอ่ะ กุรู้แร้วหล่ะ ว่า คนที่กระโดดตึกตายเป็นยางไง กุเข้าใจทุกอย่าง เหอะๆ เสียวมั่กๆ
พอตกเย็น กินข้าวเสดแร้ว ก้อ ไปพักผ่อน แป๊บนึง แร้วก้อมาเข้าฐาน ตอนดึก
เฮ่ อ+++ ให้กุจับกบเล่นในให แร้วก้ออีกฐานนึงเสียวสุดๆ ให้เอาเหรียญในโลงศพ โห ใจกุเนี่ย หล่น ไปอยู่ตาตุ่มเรย แระ
ยังมีหน้ามาบอกว่า ศพเพิ่งจะตายเมื่อเช้า โดนรถสิบล้อทับตาย พูดซะน่ากลัวเรย แต่แร้ว ลูกแก้วก้อรู้ทัน หย่อนเสื้อลงไปก่อน แบบว่า จ๊ากๆๆๆ.....ศพ ลุกได้
ใจกุทีแรกอยู่ตาตุ่ม ซะแป๊บ มานหายไปเรย อ่ะ โห เล่นกานยางงี้ กลัวชิหาย ยิ่งกลางคืนด้วย
แต่ก้อดีแฮะ แบบว่าได้ดูพระจันทร์บนกลางเขา สวยมั่กๆ คิดฮอดบรรยากาศ ตอนอยู่ยโสธรเรยอ่ะ
พอเข้าฐานเสดแร้ว ก้อแดกข้าวต้มสิค๊ะ ข้าวต้มทะเล อร่อยดี เหมือนกาน จากนั้น ก้ออาบน้ำนอน เหนีอยมัก่ๆ อ่ะ ภารกิจวันแรกเสดสิ้นไป .....
วันที่ 2
แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ ตีห้าครึ่งอ่ะ แบบว่า เหนื่อยมากๆๆๆ แต่ก้อไม่มากเท่าใหร่ ตื่นเสด อาบน้ำแปรงฟัน ที่พูดมาเนี่ย ได้แปรงแค่ฟันอย่างเดียว
แร้วก้อไปออกกำลังกาย วิ่งรอบสนาม ฟุตบอล เหงื่อไม่ออก เพราะอากาศเย็น จากน้ำก้อรับประทานอาหารเช้า
แดกข้าวเสดแร้ว ก้อพักตามอัธยาศัย แร้วเตรียมตัวขึ้นเขา ครึ่งลูก แบบว่า ทางเดินขึ้นนี่ กุเหลือเชื่อจิงๆ โคดชันอ่ะ
เค้าให้เดินไปครึ่งลูก ครูไข่ย้อย พาเดิน ตามร่องหิน จนจะถึงยอดเขาอยู่แระ สุดยอดของฟามทรหดอดทน เดินจนรองเท้าขาดเรยอ่ะ
พอลงเขาก้อถึงเวลากินข้าวพอดี ทำอาหารกินเอง เอาหม้อทหารไปหุงเข้ากินเองง โห อันนี้ก้อครั้งแรกในชีวิตเหมือนกาน กินข้าวในม้อทหาร ก้ออร่อยดีเหมือนกาน
จากนั้น ก้อพาไปเล่นตามฐานต่างๆ ฐานที่กลัวที่สุด เห็นจะเป็นฐาน เดินเชือกเส้นเดียวแระ แบบว่า โยกเยกที นี่แทบปริ้นเรยทีเดียว สุดยอด กุนี่แทบจะฉี่ราดเรย กลัวว
จากนั้น ก้อเป็นฐานลงน้ำ ลวดสลิง นี่พากุลงน้ำโดยเอาหน้าลงเต็มๆ เรย แบบว่า กินน้ำไม่เยอะหรอก แค่เลอ แค่นั้นเอง ........
พอตกเย็น ก้อพาไปลงน้ำทะเล โห ทะเลที่สัตหีบสวยมั่กๆ เรย อ่ะ ชอบๆ
น้ำนี่ใสกิ๊กเรย แต่ที่โหดร้ายก่านี้ กุเดินบนชายหาดอยู่ดีๆ โดนพวกเพื่อนๆ ผู้ชายจับลงทะเลซะงั้นอ่ะ กินแดกน้ำอีกแร้ว แดกทั้งน้ำแร่ ทั้งน้ำเค็มเรย อ่ะ
แถมยังน้ำเข้าหูกูอีกต่างหากนะพวกเมิง
จากนั้น ก้อกลับที่พัก ด้วยฟามล้า ล้า ล้า สุดจะล้าเรยอ่ะ วันนี้เห็นฟามแปลก เห็นครูมู๋หยอง สะพายเป้ ข้างๆ ยังกะ จะไปยิงกะปอมเร ย น่ารักดี อิอิก
ตกเย็นอีกรอบ ก้อไปอาบน้ำเสดแร้วก้อไปเล่นรอบกองไฟ สนุกมากมายเรยอ่ะ เล่นเสด บายสี เสด กินข้าวต้ม เข้านอน เกือบเที่ยงคืนอ่ะ จบภารกิจวันที่สอง
วันที่ 3
ตื่น ตีห้า หกสิบตามที่ครูสั่ง แบบว่าระบมไปหมดเรยอ่ะ เหนื่อยสุดๆ สุดยอดฟามล้า หาที่เปรียบไม่ได้แร้วโว้ยย
หลังจากอาบน้ำเสด กุไม่อาบอีกแระ แค่แปรงฟัน แร้วก้อไปกินข้าว
จากนั้น ทำพิธีปิด การเข้าค่าย แบบว่า จับมืออำลาอาลัย กุได้จับกะครูที่กุชอบด้วยย แต่ไม่บอกหรอก 5555
ชอบที่น่ารักดี แปลกที่สุดเรย เฉิ่มที่สุดด้วย แระก็...... ที่สุดด้วย แอบมองตั้งนาน แต่ก้อช่างเหอะ ผ่านมาแระ จบกานไป
จากนั้นก้อไปดูเรือจักกรีนฤเบศ แร้วก้อพิพิธภัณฑ์เต่าทะเล ลูกเต่าน่าร๊ากกกก ที่สุดเรย
จากนั้นกลับมากินข้าวเที่ยงที่ค่าย เดิม แร้วก้อกลับบ้าน แบบว่าหลับไม่รู้เรื่องเรยแระ
จนถึงมหาวิทยาลัยเรยอ่ะ ตื่นขึ้น แบบว่า ถึงแร้ว กลับบ้านนนน
จบ การเข้าค่ายครั้งนี้ สนุกดี เหนื่อยดี เพลียดี
คิดถึงครูไข่ย้อยจัง !!! ครูประจำกอง หนึ่ง แบบว่า แอบติงต๊องลึกๆ 55555
แร้วก้อครู มู๋หยอง ครูที่เตี้ยที่สุด ก้อน่ารักทึ่สุด 555 เปงรุ่นน้องที่รามฯ เองแระ
June 23 เปิดเทอมแร้ว!!!!!! เปิดเทอมมาเป็นอาทิตย์ที่ 2 แล้ว รถยังติด ม็อบ ยังเยอะเหมือนเดิม
ส่วนตัวเดี้ยนเอง ก้อยัง Busy เหมือนเดิม งานเข้าตลอดเรยช่วงเน้ กรูหล่ะเซ็ง
ตั้ง แต่ กรู change program ก้อรู้สึก Happy เยอะเรย
กรูมะ serious เหมือนเดิมแร้ว
มีเพื่อนใหม่ ก้อดีทุกคน
แต่ก็ยังคิดถึงเพื่อนเก่า ทุกคนเหมือนกานนน
รักเพื่อนทุกคนเรย
Ps. น้องรหัส โทมาแร้ว เปงผู้ชายด้วยแระ อิอิ
แถมน้องเค้ายังมาจากเอก การตลาดด้วยน๊ะ
ชีวิตกูจะหนีพ้น เด็กตลาดใหมเนี่ย 555
June 07 เปิดเทอมแร้ววว!!!!สวัสดี เพื่อน ชาว space ทุกๆคนจ้า
ไม่ได้อัพเดปมานานแสนนานเรย
แระแร้ววันนี้เกิดบ้า ขึ้นมา เรย อยากจะอัพเดปสเปชขึ้นมา
อีกไม่กี่วัน มหาลัยก้อจะเปิดเทอมแร้ว
เปิดเทอมนี้ มีอะไรใหม่ ๆ เยอะเรย
เป็นคนใหม่ แถมยังได้แผนการเรียนใหม่อีก
ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ก้อก้ออยังคิดถึงเพื่อนเอกคอม ฯ อยู่ดีแระ
แต่สิ่งที่ยังไม่ใหม่ ก้อเห็นจะเป็นแฟนนั่นเอง แต่ช่างเถอะ มะมีก้อไม่เห็นเป็นไรเรย (แต่ก้ออยากเห็นเหมือนกันน๊ะ 555+)
แต่ทำไงได้หล่ะ ถ้าเราไม่ทำตามสิ่งที่ตัวเองรัก
แต่ไม่เปงไรหรอก เพื่อ่นชาวเอกคอม ถึงแม้ว่าแยมจะย้ายไปอยู่เอกบริการฯ แยมก้อยังจะเป็นเพื่อนคนเดิมเสมอนะ
แยมสัญญา ว่า เวลาว่างเมื่อใหร่ จะรีบเห่ไปหาเพื่อนๆ เอกคอมแน่นอน
การที่แยมได้เรียนมา 1 ปี แยมรู้แล้วว่าตัวเองต้องการอะไร และอยากเรียนอะไร และจะทำให้ดีที่สุด แต่คงเรียนหนักแน่ๆ เรยว่ะ
แต่ช่างเถอะ...........
บางที ..... การที่เราถอยออกมาสักก้าวเราก้ออาจจะเห็นทะเลที่สดใส และท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ก่าเดิมก้อได้
******เพื่อนๆว่าจิงม๊ะ *****
มาต่อกานดีก่า
ช่วงปิดเทอมก้อมาเลี้ยงหลานตลอดเรย
แบบว่าน้องกัปตันน่ารักมั่กๆอ่ะ
เปิดเทอมนี้ต้องคิดถึงน้องกัปตันมั่กๆ เรย
เปิดเทอมแร้วโว้ยยยยย
คิดถึงเพือ่นๆ จังงง!!!
March 20 เสม็ด ทริปกลับมาสู่บ้านอันเป็นที่รักเราซะทีนะ
หลังจากที่หน้าหายตาไปอยู่ เกาะ เสม็ด 3 วัน 2 คืน
ทริป นี้ เกิดขึ้นมาด้วยฟามตั้งใจ ของ เด็กเอก คอม 02
ที่ได้ไปเที่ยวสัมนา ที่ ศรีราชา แล้วอยากไปทะเลอีก
ทีแรก นี่ ก้อนับกานไว้ โห มี ตั้ง 10 ก่าคนแน่ะ
แต่สุดท้าย ทำไม มันเหลือกานแค่ 5 คนเองหว่า
กูก้อมะเข้าใจ เพื่อนกูเหมือนกานว่ะ 555+
แต่เอาเถอะ เพื่อนอันเป็นที่รัก
กูมะได้ โกดเคืองพวกเมิง แต่กูไม่พอใจเรยแระ โฮะๆๆ ล้อเล่ง นะ
อยากบอกว่า ทริป นี้ มีกานแค่ 5 คนก้อจิงๆน๊ะ
มี บอย แยม ตัส เอมมี่ และ โจ้
แต่ก้อสนุกดีเหมือนกานแฮะ
เค้าว่ากันว่า ไปเกาะเสม็ด แล้วจะเสดทุกรายยย
ขอบอกไว้ ณที่นี้ เรยยนะเจ้าค๊ะ กูไม่เสด 555+
แต่เพื่อนกูไม่แน่ๆ จิงม๊ะ ก๊ากๆๆๆ
กัดได้ เปงกัดเรยกู
เริ่มจากพวกเรา ได้ นัดวันเวลาและสถานที่เรียบร้อยแร้ว ว่า วันที่ 18 เจอกานที่ เอกมัย ตอน 6.00 น. แต่กูไป late ว่ะ
แต่ก้อยังทันรถอ่ะน๊ะ แร้วก้อซื้อตั๋วเสด รถออก จานี่ ก้อ6 โมงก่าๆ แระ ไปถึงบ้านเพ ก้อ 9 โมง ก่า เช่นเดียวกาน
แร้วก้อนั่งเรือข้ามฟาก ไป ณ จัดหมายปลายทาง นั่นก้อ คือ เกาะเสม็ด หรือเกาะแก้วพิสดาร ในตำนานพระอภัยมณี นั่นเองง
พอไปถึงหาดทรายแก้ว แร้ว โอววว ....... จ๊อด สวยมากเรย ตูด ฝรั่ง น๊ะ 555++
ฝรั่งใส่ บิกีนี่ อาบแดดเต็มเรยยอ่ะ ทั้งสวยและไม่สวย มีหมด เรยย กูก้อมอง ซะ ตาแทบจะถลนอ่านะ
ก้อของกูไม่ใหญ่ เหมือนของฝรั่งนะหว่า จิงม๊ะ
พอวันที่ 2 ก้อตืนแต่เช้าเรยยย ไปดูพระอาทิดย์ ขึ้น สวยมั่กๆ ง่ะ
พอตอนสาย ก้อไปทริป ทัวรอบเกาะ ว่ายน้ำ ดำน้ำ ดูประการัง scuba driving
ประการังสวยมั่ก จากที่เราเปงคนกลัวน้ำ เหมือนหมาบ้า กูมะกลัวแระ มีชูชึพ กะแว่นกันน้ำ เท่านั้นแระ กูสู้ตายเรยอ่ะ
ทริปนี้ 600 บาท คุ้มมาก มีข้าวเที่ยวเลี้ยงด้วย ข้าวเที่ยงเค้าก้อมี ข้าวผัดจานนึง แร้วก้อ บาบีคิว ไม้นึง แต่ไม้ยักษ์มากอ่ะ บาบีคิว เหี้ยไร แมร่งใหญ่ ชิหาย
พอตกเย็น กูก้อหิวมากกกกกกกกกกก ย้ำ มั่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สรุป มื้อนั้น 5 คน แดกหมดไป 2500 ก่าบาท สุดยอด ของความ หิวอ่ะ
พอถึงวันที่ 3 กูต้องกลับแระ เหนื่อย แต่ก้อสนุก เพราะกูถือว่า ทริปนี้ กูคุ้มสุดๆ เรยยย
เพื่อนเอมมี่กู ไปกะแฟนโจ้มาน
แต่กู อิแยมมม แมร่ง ควง 2 คนแน่ะ 555+
ทำไงได้ กูมะมีแฟนนี่หว่า แถมเพื่อนกูก้อมะมีแฟนด้วย มีแต่กิ๊กเต็มไปหมดเรยยย 555+
Ps. ตอนนอน อิบอย กรนแข่งกะแยม เอมมี่ ก้อ ก..กลม กะโจ้ ส่วน อิพี่ตัส เรา ก้อเปงหลวงพี่ จำวัด อยู
รอเชียร์ พี่แมนยู แต่สรุป ตื่นไม่ทัน เรยอดดูบอลเรยย สมน้ำหน้า พวกมึง
อยากกวนกูเวลานอนดีนัก 555+
จบ
I'm very Fun with trip sa-med .
i' m so Happy with trip
i want and i need next trip @ cheag - mai on December
but this here i no money .
February 16 สอบเสดแย้วววว...ห่างหายจากการอัพสเปช มาเปงเดือนเรยงิ เรา
เอาหล่ะ หลังจากหายหน้าหายตา ไปอยู่กะตำรา (รึป่าว) มานาน เพราะมานมะมีเวลาเรยอ่ะ
เอาเปงว่า วันนี้ ก้อได้มาอัพ สเปช แย้ววว งิ
วันนี้ก้อเปงอะไรที่โล่งมาก เพราะที่มหาลัยสอบเสดแย้ววว เย่ๆๆ
เปงอะไรที่โล่งอกโล่งใจมากมาย เรย แต่ก้อจะหนักใจโน่น แระ ช่วงเกรดออก ...
แต่มะเปงไร นั่นเปงเรื่องของอนาคต เรามิควรกังวล 555+
ช่วงเน้เป็นช่วงของการสอบ แยมกูขมักเขม้น อ่านหนังสือใหญ่เรย อ่านไปหลับไปอ่ะ
วิชาเดียวใช้เวลาถึงกะ 3 วันเรยอ่ะ แต่ก้อยังมะจบ อะ ก๊ากๆๆๆๆๆ
แถมยังมะฉะบาย อีกด้วย อากาศ เปลี่ยนแปลงบ่อยอ่ะ เด๋วฝนตกเด๋วแดดออก
ที่พูดมามันมะเกี่ยวหรอก แต่แยมมะฉะบายเพราะ พักผ่อนมะเพียงพอต่างหากหล่ะ
กะจะฟิต อ่านหนังสือเต็มที่ ผลสุดท้ายเรย มะเต็มที่เรย มัวแต่ เปงหวัด อ่ะ เซ็ง แสด....
เอาวะ เกรดออกมาห่วย ก้อโทดหวัดนี่แระ แมร่ง ทำให้เรามะด้ายอ่านหนังสือ มัวแต่คัดจมูก เรยมะมีสมาธิอ่านเรย
แร้วก้อมาถึงวันสอบ เราก้อทำเต็มที่เรย หาฟามรู้รอบโต๊ะ แต่ก้อลอกได้แค่ 2-3 ข้อ ก้อดีใจแระ เผื่อถูกอ่ะ 555+
วันนี้พอหลังจากสอบการเงิน กะ เสดสาด เสดแระ (แมร่ง เอาวิชายากๆมารวมกัน กูมะได้อ่านหนังสือ ซักกะตัว)
เราก้อเอาชีท วิชาการเงินไปส่งอาจารย์ แต่โชคร้ายคับพี่น้อง อาจารย์ เก็บชีทเพื่อนๆ ไปหมดแย้วววว ...ง่า
เรยต้องโทสับหาอาจารย์กันให้วุ่นเรย สุดท้ายไปเจออาจารย์ที่ครัวริมน้ำ เฮ่อ +++ โชคดี
ถ้าช้าไปอีกนิด ได้ส่ง EMS ไปให้แก ที่บ้านแน่ ( จารย์ แกพูดยังกะบ้านแกอยู่ ตจว เรยเนอะ อิอิ)
พอส่งงานเสดแร้ว ก้อสบายจาย...เดินไปต่อที่โรงอาหาร กินข้าว กินปลา แร้วก้อสุมหัวกะเพื่อน ๆ พวกผุ้ชาย จะไปหนายกานดีงิ
สรุปได้ฟามว่า ..... ไปร้องคาราโอเกะ ที่ เพชรบุรี ซ 10 ง่ะ โอ้วววว..... ร้อง ร้อง แร้วก้อร้อง จนเสียงหายไปเรย
สนุกเฟ่ย มันเหมือนได้ปลดปล่อย ฟีล ออกมา จนหมดเรย 55++
ความเครียดหายไปหมด เยยยยย
แร้วก้อไปเดิน พันทิพย์ พลาซ่า ต่อ .......... โห.. เหนื่อยงี้เรยอ่ะ
สรุป หมดแรงคับพี่น้อง แต่ก้อสนุกมั่กๆ เยยยย
ตอนกลับยังเสียตังซื้อ ซีรี่ เกาหลี อีกชุดด้วย หาเรื่องเสียตังแท้ๆ ตู ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆ
end ก่อง เมื่อยอ่ะ ดึกแร้วด้วย
**************
December 23 กุญแจที่หายไปเพลง: กุญแจที่หายไป
ของ ปาล์มมี่ ฉันคอยเอาแต่กลัว ไม่คบใคร ปิดตัวเอง หลายคนดี แต่ฉันไม่ไว้ใจ... เพราะมองใครต่อใคร ที่รักมา จบลงไป ฉันกลัวทนไม่ไหว ที่รักเอง
มีหัวใจไม่เคยได้ใช้... จนเหมือนคนที่ไร้...จิตใจ ปิดตายทุกอย่างเสมอมา... เธอเหมือนเป็นกุญแจที่หาย... เป็นเหมือนคนที่ไขประตูให้ฉัน เปิดใจดวงนี้ เปิดมันด้วยรัก...จากเธอ.... ถ้าฉันดีไม่พอ ไม่เหมือนใครอย่างเธอเจอ เข้าใจกันใช่ไหม ที่ฉันเป็น... มีหัวใจไม่เคยได้ใช้... จนเหมือนคนที่ไร้...จิตใจ ปิดตายทุกอย่างเสมอมา... เธอเหมือนเป็นกุญแจที่หาย... เป็นเหมือนคนที่ไขประตูให้ฉัน เปิดใจดวงนี้ เปิดมันด้วยรัก...จากเธอ Ps. ใครที่เก็บกุญแจได้ เอามาคืนน้องแยมด้วยนะค๊ะ 555+
คงเป็นได้เพียงแค่นี้ แค่นี้จิง ๆๆ
December 04 คิดถึงพ่อ *** ถ้าย้อนเวลา อยากจะย้อน ไป เวลาที่ แยมยังได้อยู่ กับพ่อ ยังได้คุยเล่นกับพ่อ ทุกวัน
นี่ก้อผ่านมา 8 เดือน กับอีก 27 วัน ที่พ่อ จากแยมไป อย่างไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว
วันพ่อทุกปี แยมจะได้คุยกับพ่อ จะได้บอกรักพ่อ
แต่สำหรับวันพุ่งนี้ คงไม่มีใครให้ โทรศัพย์ไปบอกรักแล้ว
รู้สึกคิดถึงยังไงบอกไม่ถูก
ถ้าอยากย้อนเวลาได้ แยมจะทำตัวให้ดีกว่านี้ จะเป็นเด็กดี จะไม่ ทะเลาะกับปะป๊า อีกแล้ว
นี่มันก็คงเป็นคำแก้ตัว และความงี่เง่าของเราเช่นเคย ก็รู้ว่า มาพูดตอนนี้ก้อไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
อาจจะมีบ้างบางครั้ง ที่ แยมกะปะป๊า ไม่เข้าใจกัน ชอบทะเลาะ ทำให้เค้าหนักใจ อยู่ บ่อยๆ
แต่สุดท้าย ก้อดีกันเหมือนเดิม ก้อคุยกานเหมือนเดิม
ถ้าตอนนี้ ป๊า รับรู้ได้อยากได้ป๊ะรู้ไว้ว่า นู๋รักและคิดถึงป๊า อยู่ตลอดเวลา
ไม่มีแล้ว...แขนของพ่อที่เกาะเกี่ยว
แสนเปล่าเปลี่ยวในหัวใจยามคิดถึง รักของพ่อ---ยังฝังลึกให้คำนึง ลูกซาบซึ้งในพระคุณที่หนุนนำ มือของพ่อ---เคยโอบอุ้มทั้งฟูมฟัก ประสานรักแต่ตัวน้อยทุกคืนค่ำ สิ่งดี-ดีที่พ่อให้ยังจดจำ ลูกยังพร่ำใจยังเพ้อยังเหม่อคอย ใกล้วันพ่อ...มาอีกแล้ว...นะพ่อจ๋า ใต้ผืนฟ้ายังมีลูกตัวน้อยน้อย คิดถึงพ่อลูกทดท้อ---น้ำตาปรอย ลูกเหม่อลอยด้วยอาลัยในพระคุณ ขอให้พ่อมีความสุขในภพอื่น น้ำตารื้น---หยดร่วงไป---ใต้หมอนหนุน จะหลับไหล---ไปพร่ำพรอด---กอดละมุน คงอบอุ่น---แม้เพียงฝัน---ฉันก็ยอม แม้วันนี้พ่อไม่ได้อยู่กับแยม
แต่แหงนหน้ามองฟ้าทีไร---แยมก้อรู้ว่าพ่อยังดูอยู่ตลอด จะทำดี(ที่สุด)เพื่อพ่อ---รักพ่อนะ--และคิดถึงพ่อเสมอ นู๋สัญญา
December 01 Story In my heartวันนี้เปงวันเสาร์ เป็นวันที่น่าเบื่อที่สู้ดเรย
แต่ก้อยังไม่เท่าใหร่ เพราะเรายังเบื่อไม่ได้ ยังมีอะไรที่ต้องทำเยอะแยะเรย
ตอนนี้ก้อกำลังทำ งานวิชา การคิดและการตัดสินใจ
งานกลุ่มแท้ๆ แต่มาคิดหนักกะบาลอยู่คนเดียว
ช่วยไม่ได้อะน๊ะ ทำไงได้หละ ก้อทำเรื่องเกี่ยวกับชุมชนแออัด
ซึ่งเลือกเอาชุมชนเราเองอ่ะ มันไกล้ตัวเอา เราเรยต้องฟิตหน่อย 555+
มาเข้าเรื่องเรยดีก่า
คื่อว่า ตอนนี้ แยมก้อได้รู้จักตัวเองมากยิ่งขึ้น ว่า ...
สิ่งที่ตัวเองต้องการตอนนี้คืออะไร แร้วอยากจะทำอะไรมากที่สุด
ตอนนี้ คืออยากหนีไปให้ไกลจาก ตัวเลข สิ่งที่เป็นอยู่มากที่สุด
แต่...เป็นเพียงความคิดงี่เง่าของเรา เท่านั้น มานไม่สามารถทำได้เรย
เพราะว่า ตอนนี้ เราเรียนบริหารธุรกิจ ซึ่งเป็นวิชาที่เกี่ยวกับตัวเลขมากที่สุด
และสิ่งที่ไม่คาดคิดอีกอย่างคือ สายตาแยมเริ่มจะสั้นแร้ว
เพราะต้องอยู่กับคอมพิวเตอร์ ทุกวันๆ นี่ขนาดยังไม่ได้เรียนคอมน๊ะ ถ้าเรียนคงมีหวังสั้นกว่านี้แน่ !!
นี่เราต้องตัดอนาคตทั้งอนาคตเราเรยนะนั่น เพราะอนาคตที่เรามีหวังอยากเป็นแอร์ ต้องมลายลง เพราะว่า เราสายตาสั้นงั้นหรอ เส้าใจ
เครียด ความเครียดเริ่มถามหา ความกังวลใจเริ่มเกิดขึ้น
เรยตัดสินใจ ที่จะเอาเหตุผลที่อยู่ภายในใจของเรา มาพูดกับลุง
ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ทึวันนี้เริ่มไม่ใช่ตัวตนที่แท้จิง
และรู้สึกเครียด เมื่อต้องเจอกับวิชาที่ต้องคำนวน จัยมันไม่รักดี ทำไงได้ อ่านะ
พอเรื่องถึงลุงปุ๊บ ทันไดนั้นเรื่องก้อถึงอาจารย์ที่ปรึกษา แร้วก้อถึงกองทะเบียนนักศึกษา
ช่างโชคร้ายจิงๆ ทำอะไรไม่ได้เรย สิ่งเดียวที่ทำได้ คือ ต้องรอ รอจนก่า จะเปิดรับสมัครสอบตรง
ตอนนี้ ก้อดูอยู่ การโรงแรม ของ รมท กรุงเทพ ฯ การบิน สวนดุสิต และการโรงแรม ของสวนสุนันทา
แต่ต้องได้ซักที่ ยอมเสียเวลา 1 ปี เพื่อ อนาคต
วันนี้ ได้ไปดู การบิน ของ วิทยาลัยนานาชาติสุราษฏร์ธานี ที่ร่วมมือกับการบินไทย จบไปก้อได้ไปทำงานที่การบินไทยเรย
โอ้ว...เอาเกรด 2.75 ซึ่งเป็นอะไรที่น่า sad มาก เรามีเกรด แค่ 2.69 แค่เอื้อมจิงๆ
อีกนิดเดียวจิงๆ เฮ่อ ++++ บุญอ่ะ มี แต่ มีกำ เยอะก่า เรยพลาดไป ไม่งั้นก้อคง จะเป็นของเราแร้ว
ได้แต่ปลอบจัยตัวเอง อยากจะร้องไห้
 ออกมาให้หมดน้ำตาไปเรย อยากจะตะโกนออกมาให้หายเครียดจิงๆเรย  ตอนนี้ก้อได้ แต่ รอ ร้อ รอ.....เวลาที่เค้าจะรับสมัคร
ทุกๆคนที่ ผ่านมาออ่าน เจอใน space ของนู๋แยมก้ออย่าลืมเป็นกำลังใจให้นู๋แยมด้วยนะค๊ะ
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ทำตัวเองให้ดี ทำโอกาสที่มีให้เต็มที่
improve myself .....*****
คิดถึงปะป๊า ที่สุดในโลกเรย
นี่ก้อปาเข้า 7 เดือนก่าๆแร้ว ที่คุณพ่อ ที่รัก ของน้องแยม จากไปแล้วไปลับ ไม่กลับมาอีกแล้ว
อยากไห้ป๊ะ ได้รับรู้เอาไว้นะค๊ะ ว่าลูกคนนี้คนถึงป๊ามาก แต่ก้อได้แค่คิดถึง เพราะ ยังไงซะ
เราก้อคงไม่ได้เจอกับป๊ะอีกแล้ว
ยังไงก้อขอให้ป๊ะ เป็นกำลังใจให้นู๋ด้วยนะค๊ะ
 November 03 นู๋แยมไม่สบาย....วานคนห่วงใยมาดูแลด่วน !!!!ก่อนอื่นก้อขอกล่าวคำว่า สวัสดี ทุกๆคนนะค๊ะ
วันนี้ แยมโรลก้อมะมีไรมากมายหรอกจ๊ะ
แค่อยากจะมาอัพ สเปช เฉยๆ
ก้อมันอยู่บ้านมันก้อเซ็งอ่ะ ไม่รู้จะทำอะไร เบื่อเปงที่สู้ดเรย
หลังจากวันที่เปิดเทอม ก้อรู้สึกดีจัยสุด ๆเรย ที่ได้เจอะ ...เจอ เพื่อน
เวลามันช่างผ่านไปเร็วจิงๆเรยนะค๊ะ แปปเดียวอ่ะ ตอนนี้ แบบว่า ..... อยู่ ปี 1 เทอม 2 แระ
อีกมะกี่เดือนเราก้อจะด้ายเปงนิสิตปี 2 แร้วจิ
อยากบอกว่า ไม่พึงพอใจกะเกรดที่ออกมาเรยอ่ะ คิดแร้วก้อเส้าใจ กะจะได้หมามาเลี้ยงแค่ 2 ตัว แต่ทางมหาลัยให้มา 3 ตัว จัยร้ายจิงๆเรย
ที่บ้านบอกให้หาคณะใหม่ลงด่วน !
ทำไงได้หละ ถ้าไม่สู้ เราก้อต้องหาคณะใหม่ลงจิงๆแระ คิดแร้ว sad จิงๆเรย ยยยยยย...
มาเข้าเรื่องกานดีก่า ... ช่วงนี้ รู้สึกหงุดหงิด มากมาย เพราะ ว่า ไม่สบาย
เปิดเรียนวันแรกก้อไปมหาลัยอย่างสุขใจ แต่ ...พอตอนบ่าย มันเปงยังไงก้อม่ายรู้
รู้สึกร้อนๆหนาวๆ เหมือนจะไม่สบาย แร้วช่วงเน้ก้อเปงประจำเดือนอีก อย่าบอกนะว่า เปงไข้ทับฤดู
เพื่อนก้อทักอีกว่า แขนเริ่มลายเหมือนจะเปงลมพิษ
พอได้ยินเพื่อนทักก้อตกจัยมั่กๆ ทำไงได้อ่ะ ก้อต้องรีบกลับมาบ้านจิ
แร้วก้ออัดยา ทิฟฟี่ไป 2 เม็ด หวังจะให้มันหาย
แต่มันเสือกไม่หายอ่ะ ยิ่งเปงหนักก่าเก่าอีกอ่ะ แถมยังมีอาการเจ็บตาขึ้นมาอีกอ่ะ
เฮ่ อ!!!!! เจ็บตาค่า เพื่อนๆ เปงเหมือนตาจะถลนออกมาจากเบ้าเรย
ได้แต่ภาวนาให้หายก่อนวันจันทร์อ่ะ จะได้ไปมหาลัยอย่างสบายใจ
หยุดเสาร์อาทิดย์นี้ก้อไม่ได้ไปใหนเรย นอนพักผ่อนอยู่ที่บ้าน อย่างน่าเบื่อหน่าย
วานคนที่เปงห่วงมา ดูแลที อิอิ จะมีมั่งใหมน๊ะ ........
October 24 วันเซ็งๆ ของผู้หญิงคนนึงOh---Hi----Yo ทุกๆคนที่แวะเวียนเข้ามาดู สเปช ของนู๋แยมคนนี้นะจ๊ะ
ตอนนี้ก้อยังเช้าอยู่ สำหรับแยมนะ เพราะว่า ..... แยมเพิ่งจะตื่นนอนนี่เอง
ถึงแม้ว่า....จะเวลา 10.56 น แร้ว 5555+
อยากตะโกนออกมาดังๆ ว่า.....>>>> ปวดหัวจังเว่ย !!!!!! ( ไม่สบายอะป่าวว๊ะ ) คงไม่ใช่อ่ะ
เพราะก้อไม่ได้มีไข้ เออ+++ ลืมไป
ว่าเมื่อคืน...------- เมานี่หว่า ------ เฮ่อ!!!!!
เซ็งคับพี่น้อง ทำไมมันต้องเมาค้างด้วย ไม่เข้จัยเรยจิงๆ
เมื่อคืนนี้ วันเกิด คนในตระกูล จิ๋ม ( ชื่อแมร่งโคด อุบาท....) เพื่อนที่ สป โรงเรียนเก่าของเราเองอ่ะ
วันเกิดน้องโอ๋ ทีแรก เรากะจะไม่ไปแระ เพราะกลับมาจากสุขุมวิทย์ก้อเหนื่อยเต็มทนแระ
แต่อากงตระกูลอะจิ แมร่ง คะยั้น คะยอให้ไปกาน
ก้อมี ซัง จี้ โอ๋ แป้ง แล้วก้ออิกิ๊ก
คิดว่า กินไม่เยอะนะ กะอิแค่ แม่โขง 1 แบน (คนก้อหน้าตาดี แมร่งแดก แม่โขง สุรากรรมกร )ผ่านไป ปานแดงกูก้อเรื่มขึ้นแร้วไง
โอ้ว....กูแพ้แอลกอฮอร์ ....มายก๊อด...******
ก้อไอ้ซังแมร่ง แอบเอาแม่โขงผสมกับแป๊บซี่ตั้งแต่เมื่อใหร่ก้อม่ายรู้ .....
เมาได้ที่แปปนึง เหลือบไปเหง ข้างๆร้านติดไว้ว่า .....
*****กรุณาอย่านำสารอาหารในร่างกายของท่านออกมาลอยหน้าลอยตาอยู่ที่ร้าน มิฉะนั้นจะโดนปรับกองละ 100 บาท 555555+
กูนี่ไม่กล้าเรย ได้แต่ลุกไปเข้าห้องน้ำเปง 10 ๆ รอบ
สักพัก อินังกิ๊กก็มาถึง ก้อสั่งเหล้าปั่นมากิน อีก.... อยากบอกว่า เหล้าปั่นอร่อยมาก....
กินเหล้าปั่นหมด อีก 3 เหยือก เฮ่อ!!!!!! กูไม่เมา นะ แต่ทำไมกูเดินไม่ตรงว๊ะ.....555+
สุดท้ายเพื่อนมาก้อไปต่อกานที่รัชดา แล้วเราก้อกลับบ้านค่า..... เพราะคิดถึงเตียงนอนเต็มทีแระ
แระก้อขอบคุณเพื่อนที่ สวนนันคนนึงด้วยนะ ไม่เอ่ยชื่อแระกานะ
ที่ช่วยหิ้วปีกเรากลับบ้าน ขอบคุณมั่กๆนะค๊ะ
บรรยากาศดีมากเรย ที่ใต้สะพานพระราม 8 ร้าน อัธยาศัย(ดี )
ไปแระ ไปนอนต่อดีก่า ปวดหัวง่า.......
หวัดดีนะเพื่อนๆ October 15 ปิดเทอม เหงา จังเว่ย !!!!
ดีดี ทุกๆคน
ไม่ด้ายอัพสเปชซะนานเรย
เพิ่งจะสอบเสด เหนื่อยชะมัด
 ปิดเทอม เซ็ง เบื่อ ไม่อยากอยู่บ้าน เรย
แต่ก็ยังดีที่ เพื่อนสนิท ที่กูรักที่สู้ด มาหา ที่บ้าน
มันปิดเทอมเหมือนกาน เรย กลับมา สิงสถิตอยู่ กทม สักพัก
เฮ่อ !!!! หลังจากที่สอบที่มหาลัยเสดก้อต้องมาอ่านหนังสือเตรียมสอบที่รามฯอีก
เหนื่อย ๆ แต่ก้อสู้ตายค่ะ เพราะยังไงซะ เราจะต้องสู้ต่อไปให้จงได้
เพราะมีแต่คนดูถูกเราซะเหลือเกินว่า.... เปงลูกพ่อขุน ยังไงก้อไม่จบ ....***
ไม่รู้เค้าเอาตรงใหนมาวัดเนอะ ว่าจบไม่จบ หรือจะเหงว่า เรา ไม่กระเตี้ยงอะไรซักหย่าง
แน่จิงอย่า เอาตรงนี้มาวัดซิ อิอิ
 ก้อคอยดูแยมคนนี้แระกาน จะทำให้ดู ถ้าเราตั้งใจแร้ว มันจะไม่ประสบความสำเร็จก้อให้มันนรู้ไปดิ จิงม๊ะ
เรียนไม่นานหรอก รามฯ เนี่ย แค่ตั้งเป้า ไปแค่ 5-6 ปีเอง 555+
วันนี้ก้อสอบวิชา :Ps110 วิชาการเมืองการปกครองไทย อันนี้ก้อยากใช่ย่อยเรยแฮะ +++
ข้อสอบมีอยู่ 100 ข้อ ให้เวลา 2 ชม แต่ทำไมแยมทำไม่ถึง ชม เรยหว่า
เฮ่อ ~!! ขอให้ตัวเองสอบผ่านทุกๆวิชาด้วยเถอะ.....สาธุ
 ส่วนที่มหาลัย สวนสุนันทา ก้อ เกรดทะยอยออกมาแระ เฮ่อ !!! คิดแร้วกลุ้มใจ
ได้สุนัขมาเลี้ยง 2 ตัวแร้วค่ะ D Dog นี่เอง แต่ก้อนะ ก้อยังดี ก่า กินบะหมี่สำเร็จรูป FF จิงม๊ะ อิอิ
ในขณะเดียวกาน นี้เราก้อได้มีพ่อ และ แม่ ในเวลาเดียวกาน นั่นก้อคือ เปงลูกพ่อขุนรามฯ กะ ลูกแม่( พระนางสุนนันทา )
ใด้แต่ปลอบใจตัวเอง และเปงกำลังใจให้ตัวเอง ว่า เราจะต้องสำเร็จ ให้จงได้ ซักวันจะเปงของเรา
เพื่อน ปะป๊า กะ แม่ จะได้ปลี้ม ใจเรา เพราะเราเชื่อว่า ทุกๆคนยังคอยดูความสำเร็จเราอยู่ห่างๆ
 ฉะนั้นแร้ว แยมจะสู้ ๆ แยมจะไม่ท้อ ไม่มีอะไร เกินความพยามที่เรามีหรอก จิงม๊ะ
ถ้าปะป๊า ยังอยู่ก้อคนดีอะนะ
 Ps. คิดถึงปะป๊ะจัง !!!
Ps. คิดถึงเพื่อนเก่า และเพื่อน ใหม่
Ps. อยากบอกว่า คิดถึงพวกแกจังเรยเว่ย .........
Ps. คอยลุ้นเกรดต่อไป
Mizzzz....U Every body naja jub jub ....*******
     October 02 เพื่อนย่อมเข้าใจ คำว่า ...เพื่อน คำ…ว่า เพื่อนของฉัน
ว่า…อย่างไรก้อไม่มีวันจาง หาย เพื่อน…ยังคงคิดถึงกันไม่เสื่อม คลาย ไม่…เคยจางหายแม้ต้องจาก กัน มี…เวลาที่เราได้พบ เจอ วัน…นั้นเสมอเป็นฝันชั้น สวรรค์ จาง…ไม่หายลบไม่เลือนในใจ ฉัน หาย…จากกันแต่เรายังเป็นเพื่อน กันตลอด ไป ถึงเวลาจะเปลี่ยนผัน ไป แต่ว่า พวกเรา ยังเหมือนเดิม รักกันเท่าใดก็รักเท่านั้น บางทีอาจรักมากยิ่ง ขึ้น หรือมากขึ้นไป เรื่อยๆ จนไม่มีวันสิ้นสุด หากเราจากกันไป เราจะจำไว้ว่ามีที่นึง ที่ทำให้เรา รู้จักกัน ที่แห่งหนึ่งได้ให้ ประสบการณ์ดี ๆ กับเรา ทั้ง ทุกข์ สุข เหงา เศร้า ฯลฯ ซึ่งที่แห่งนั้นมี ทั้ง อาจารย์ เพื่อน รุ่นน้องหรือรุ่นพี่ หรือใครต่อใคร และที่แห่ง นั้นก็จะอยู่ในความทรงจำดีๆของพวกเราตลอดไป
เพื่อนคือ คําหนึ่ง ซึ่งสูงค่า มีที่มา เนิ่นนาน โบราณ เหลือ เพื่อนของ ช้าง ปาง ไหน ก็ใช้ โซ่ เพื่อนของ ปลา นั้น โอ้โห คือ ธารสาย เพื่อน แครอท แน่ นัก คือ กระต่าย เพื่อนของ ช้อน คิด สบาย คือ ถ้วยจาน เพื่อนของ เสือ แน่นอน ว่าคือ ป่า เพื่อนของฉัน..อ่ะเหรอ คือ เธอไง
มิตรภาพที่ดี ไม่จำ เป็นต้องฉลาด ต้อง องอาจกล้าหาญ หรือสะสวย ไม่ต้องหมวย สวยเก๋ นักกีฬา มิตร ที่ดี อาจจนก็เป็นได้ แต่พวกเขา พร้อมช่วย เพื่อนทุกเวลา ไม่คิดค่า ตอบแทนแต่อย่างไร> อาจเหมือนผ้า ที่ดู สวยแต่ขาดได้ ต่างกับเพื่อนดี ที่ ใจใช่คนร้าย ก็เปรียบได้ กับผ้าที่ทน ทาน
ก-ฮ
ก-เก็บคุณไว้ใน ใจ ข-เข้าใจ คุณ ค-คอยสนับ สนุน ง-ง้อคุณเมื่อรู้ว่าเขาผิด ฉ-เฉยกับความใจร้อน ของคุณ ช-ช่วยเหลือ คุณ ซ-ซื่อสัตย์ต่อ คุณ ญ- ญาติ ด-เดินเคียงข้าง คุณ ต-ติดตามข่าวคราว ความเป็นไปของคุณ ถ-ไถ่ถามทุกข์ สุข ท-ทำให้ชีวิตคุณ เปลี่ยนไป ธ-ธรรมธัมโมกับ คุณ น-นับถือคุณและน่า รักในสายตาของคุณ บ-บอกความจริงแก่ คุณ ป-ปลอบใจเมื่อคุณท้อ ฝ-ฝากผีฝากไข้กับ คุณ พ-เพิ่มพลังให้แก่ คุณ ฟ-ฟังคุณ(แม้ว่าคุณจะพูดจนน้ำไหลไฟดับก็ ตาม) ม-มอบสิ่งที่ดีแก่ คุณ ย-ยกโทษให้กับข้อผิด พลาดของคุณ ร-รักคุณที่เป็นคุณ ว-ไว้ใจ คุณ ศ-ศึกษานิสัยที่แท้ จริงของคุณ ส- สังเกตความเปลี่ยนแปลงในตัวคุณ อ-อธิบายในสิ่งที่คุณไม่เข้าใจ
****************************************** สุดท้าย นี้ อยาก.. ขอขอบ คุณ…ที่มอบดอกไม้แห้งน้ำใจให้ ฉัน ขอขอบ คุณ…ความผูกพันที่มีให้ กัน ขอขอบ คุณ…สายสัมพันธ์แห่งความจริง ใจ ขอขอบ คุณ…ความอาทรความ ห่วงใย ขอขอบ คุณ…กาลเวลาที่พาเรามาทัก ทาย ขอขอบ คุณ…สิ่งทั้งหลายที่ทำให้ เรา “เป็น เพื่อน…กัน”
September 25 I ' m so sad becoz.. i worry about Homework..Ha...loooooo..... หวัดดีจ๊ะเพื่อน
หลังจากที่เราไม่ได้มาอัพสเปชของเรามาเปงชาติแร้ว..
วันนี้ ก้อนึกขึ้นได้ ว่า อยากระบายฟามใจใน อันเก็บกดมานาน ลงใน สเปช
ก็ไม่ได้หวังจะให้ใครๆ มานั่งอ่าน นั่งขำ คนเขียน สเปชหรอกนะฮะ
แต่ว่า....วันนี้ ดูเซ็งๆ ก้อเรยมานั่งอัพสเปชเล่นซะง้าน..!!!
หลังจากที่เราอดหลับอดนอนมา 1 วัน 1 คืนเต็มๆ เพราะ สถิติธุรกิจ ทำเอาอินังแยมคนนี้ ไม่ได้นอนเรยก้อว่าได้นะ
เออแล้วเปงวันที่ แยมไปนอนบ้านนู๋อิ๋วฟ้าด้วยเปงครั้งแรกที่แยมได้ไปนอนบ้านเพื่อน มีแยม เอม และก้ออิ๋ว นั่งทำสถิติกันทั้งคืนเรย นั่งไปทำไป เสือกหิวค่ะ เรยไปหาอะไรกินที่ seven ตอนตี 3 กินเข้าไปได้ !!! 55+
สุดท้ายเราก้อได้รู้แร้วน๊ะ...ว่า ...ความพยายามอยู่ที่ใหน ฟามสำเร็จมักต้องอยู่ที่นั่น ( จิงม๊ะ )
ก็ได้มีงานส่งกะเค้า สุขใจ ลัลล้า...ลัลล้า....
แต่ก้อยังง่วงอยู่เหมือนเดิมแระ ค่ะ เพื่อนๆ วันเน้ เราอยากจะบอกว่าเปงตาเปงหมีแพนด้า
+++++แถมยังมี ไอ้สิวจัญไร โผล่มาอีกเม็ด เบ่อเริ่มเรย เซ็งเป็ดเรย!!! ค่ะ
เหนื่อยเว่ย สถิติเปงอะไรที่เราไม่ถนัดเรย คะแนนสอบออกมากลางภาค เหงแร้วก้อท้อ
ไม่คิดจะได้เยอะก่านี้แร้วหรอ ทำไมกูทำใด้น้อยจัง!! +++ แล้วก้อคะแนนเก็บอีกอ่ะ ไม่รู้ว่าเทอมนี้กูจะได้แดกบะหมี่ กึ่งสำเร็จรูป FF อะปาว คิดแร้วเส้าใจ T_T
พองานสถิติเสดแร้วค่ะ งาน องค์การและการจัดการ จ่อก้นเรยค่ะ ต้องมาฝึกพรีเซนด์หน้าห้องอีก
เฮ่อ!! สมองรับไม่ทัน ตื้อไปหมดแว้ววว... กะจะนอน ยังไม่ได้นอนเรย เอาวะ เพื่อคะแนน แยมสู้ตายค่ะ อิอิ *0*
มาพูดถึงพี่เทค ( p' ta)แยมบ้าง !!! กริ้ง กริ๊ง* เสียงโทสับมา ไปดูปรากฏว่าเปงพี่เทคของแยมโทมาค่ะ
โทมาบอกข่าวร้าย ว่า.......พี่รถมอไซด์คว่ำ แยมตกใจ อึ้งไปพักนึง ก้อเรียกสติกลับมาได้ ก้อเรยถามอาการ
ก้อบาดเจ็บสาหัสอยู่เหมือนกาน
เอาเปงว่า....นู๋ ขอให้พี่ต้า หายเร็วๆนะค๊ะ หายทันสอบนี้นะค๊ะ อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ อย่าประมาทนะค๊ะ
อยากให้รู้ไว้ว่า ....น้องสาวคนนี้เปงห่วงพี่เทคมาก รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
สุดท้าย ท้ายสุดนี้ อยากบอกว่า รักเพื่อน ทุกๆคนเรยจ๊ะ
Ps. รักป๊ะ กะ แม่ มากนะค๊ะ
คิดถึงปะป๊า จัง !!!!
***************************
August 23 โนเนมจ๊ะBonjoue........copaine comment allez-vous ????
 ทักทายกานเปงภาษา ฝรั่งเสดแร้ว ก้อมาทักทายกานเปงภาษาไทยมั่ก
ก่อนอื่นก็ขอ ซา - หวัด - ดี เพื่อนทุกๆคนนะจ๊ะ
 วันนี้ ..... นอนดึกได้อ่ะ เพราะว่า พุ่งเน้ ไม่มีเรียนคร่ะ
เรยแอบนอนดึกนิ๊ดดดดด...นึงเนอะ
อยากบอกว่า ช่วงนี้เหงาอ่ะ เหงา เส้า แต่ก็เข้าใจตัวเอง
เด๋วให้เวลาปรับตัวอีกนิดนึงแต่ สักพัก จะดีขึ้นเองอ่ะ
แต่ก้อดีขึ้นเยอะแร้วแระ ( กูนะ )
แต่พี่กูนี่จิ (จะเปงยังไงมั่งน้อ )
อย่าท้อนะ สู้ ๆๆ
( เวลาเท่านั้น จะช่วยทำให้ทุกอย่างดีขึ้น นะจ๊ะ)
อยากบอกว่า ก็ยังคิดถึงพี่ชายอยู่นะจ๊ะ
  มาพูดถึงวันนี้กันต่อดีก่า วันนี้ กลับบ้าน เองอ่ะ
มันเปงอะไรที่ยังไม่ชินเรย
เพราะเคยมีคนรับส่งตลอด แต่ วันนี้ กูกลับเองเว่ย
แต่กูไม่เปงไร หัดกลับเองซะมั่ง จิงม๊ะ
บรรดาน้องเทค พี่เค้าก็ถามกูจัง !!!! ว่าทำไมพี่เทคไม่ไปส่งจ๊ะ
เราก้อแหง่ว !! เรยอ่ะ เพราะว่า ไม่รู้จะตอบยังไงดี จะบอกว่าเลิกกันแร้ว
ก้อกระไรอยู่ เพราะมันเร็วม๊ากกกกกกกกก
ก้อเรยได้แต่ยิ้ม...ยิ้ม .... แระก็ ยิ้ม ค่ะ
 คือว่า พุ่งนี้ กะจะโดดซ้อมเชียร์ค่ะ เพราะว่า ไม่มีเรียน แระคาดว่า จะโดด จนไปถึงวันศุกร์โน่น...แน่ะ
กะจะไปลัลล้า--- กะเพื่อนที่ ม* บู นิ *0*
เพราะว่า วันเสาร์ ก้อต้องไปซ้อมอยู่ดี วันอาทิดย์ก็แข่งแว้ววว..... ตื่นเต้นเว่ย !!!
เหนื่อยนะเนี่ย กะการที่ต้องกลับทุ่มนึง แต่ก็ เอาเหอะ เพื่อหน่วยกิจกรรมกรูทนได้ค่ะ
      August 16 วันที่ไม่มีเธอ .....
August 06 สอบเสดแร้วคร่ะ ... เย่ๆ ลัลล้าได้แร้วจิเราหวัดดีจ้า..*****
วันเน้ เปงวันสอบวันสุดท้าย เฮ่อ !!! รู้สึกโล่งอกโล่งใจเหลือเกิน
สอบวันสุดท้ายก้อไม่มีอะไรมากหรอก ก้อมีวิชา ความจิงของชีวิต กะสุนทรียภาพของชีวิต
สุนทรีย นี่สบายฉิวเรย เพราะว่า เราทำงานส่งอาจารย์แล้วออกเปงข้อเขียนหมดเรย ก้อเราเปงคนทำงานนิ
ก้อเรยรู้สึกมั่นอกมั่นใจเหลือเกิน ว่ากูทำได้ 555+
ส่วนความจิง มันก้อคือฟามจิง นั่นแระ ไม่มีอะไรมากไปก่านี้หรอก ได้ไม่ได้ ก้อเปงฟามจิงสำหรับเราอยู่ดี 55+
หลังจากสอบเสดแร้ว ก้อมานัดรวมตัวกันกะเพื่อนสนิท นั่นก้อคือ อินังนก กะนังกิ๊ฟ แล้วก้อพี่ไปร์
ชวนกานไปถ่ายรูปที่สยาม ไอ้พวกนี้ก้อใจง่ายกานจิงๆ ชวนแปปๆ แม่งไปกานซะแร้ว
จะรออะไรอยู่หละ ก้อไปจิ .....
พอได้ฤกษ์ ได้ยามดีแร้ว ก้อพากันนั่งรถไปสยาม อย่างไม่รีรอ
และแล้วก้อมาถึงสยามสแคว ดินแดนแห่งเก่าที่เราเคยมากับเพื่อนที่ สป.
มาที่แห่งนี้แร้วอดคิดถึงพวกวมันไม่ได้ เฮ่ อ..!!! คิดถึงกูมั่งนะ อิพวกเพื่อนเก่า
แล้วหลังจากนั้นก้อพากันมุ่งตรงไปที่ โฟโต้มี แร้วก้อถ่ายแบบกัน
อยากบอกว่ารูปออกมา ก้อ โอเค อ่ะ ดูดี (มั้ง) 555+
แต่ทุกๆคนก้อน่ารักนะ
หลังจากที่ถ่ายรูปกานเสดแร้วก้อพากันไปที่สำเพ็งกันต่อ
เฮ่อ!!! เป็นนักผจญภัยตัวยงเรยนะเนี่ย
แม่งชอบเดินกันทั้งน้าน.... ทำเอากูขาลากเรยทีเดียว
ตอนไปก้อดีอยู่หรอก แต่พอกลับนี่จะ แทบจะคลานกลับ ก้อมันเมื่อยอ่ะ
เดินไปได้ เกือบถึงพาหุรัด ไกลนะนั่น !!!
เอาเปงว่า วันนี้ กูนอนหลับแระ ที่กูได้ใช้กะตัง
แร้วก้อเมื่อยด้วย ขอบอก***  August 03 เที่ยวอนุสาวรีย์ ให้หายเครียด !!!ฮา.....โหล My Friends and every body
คือว่า วันนี้ อาการความเหงา ความเส้ากูมาครอบงำกูอีกแร้วคับ
วันนี้เป็นวันที่กูปวดกะบาลเป็นที่สู้ดเรยว่ะ เพราะกูสอบบัญชี กะ สถิติ
โอ้ววววววว.....แม่เจ้า วันอื่นมีตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมต้องเจาะจงวันนี้ด้วยวะ
คิดแร้ว เซ็งๆ!!!!! เครียด เพราะว่ากูทำไม่ได้เรย
เฮ่อ !!! ชีวิตหนอชีวิต ต้องมาเจอกะตัวเลข นี่แระน๊ะ
ที่เค้าว่า ยิ่งเกลียดอะไร ก้อยิ่งได้เจอะเจอกับสิ่งนั้น
งั้น กูรักมึงแระกานนะ สถิติ กะ บัญชี รักพวกมึงเป็นที่สู้ดเรย 55+
พอเครียดมามากพอแร้ว ก้ออย่างว่าแระ
ไปรีแลค ครับพี่น้อง
เพราะช่วงนี้เปงช่วงต้นเดือน เงินยังเต็มกระเป๋าอยู่ เด๋วพอซักกลางเดือน ลองดูจิ
วันนี้สอบเสดแร้ว ก้อจัดการโทรหา นังเพื่อนรักเรย นั่นก้อคือ นก
โทรไปแร้วก้อนัดเจอกัน แร้วก้อพากันไปที่อนุสาวรีย์ นั่นเอง
พอถึงแร้ว สิ่งแรกที่นึกถึงนั่นก้อคือ ก๋วยเตี๋ยวเรือ เพราะนังเพื่อนรักมันหิว
ก้อเรยพากันไปกินจนพุงกาง แร้วก้อมาเดินย่อย ให้หายเครียด 555+
พอเดินไปซักพัก กิเลสเริ่มมาครอบงำอิช้านแระ แม่ง อยากได้โน่น อยากได้นี่
สาด....เอ้ย หมดเยอะเรยกู
*********************
พอถึงเวลาอันสมควร คุณปู่ไปร์ก้อแยกย้ายไปส่งนก
แร้วแยมกะเจ๊กิ๊บก้อเดินกันต่อ เพื่อไปหารองเท้า เหมือนนังซินเรยเนอะ!!!
ซักพักนึงเพื่อนเก่าก้อมาหา นั่นก้อคือ เฮี้ยง อ้าว มีเพื่อนเดินอีกแร้วกู
ก้อเดินไปเรื่อย พอเหนื่อยเสด กิ๊บก้อขอต้วกลับบ้าน
กูก้อยังเดินกันต่อกะนังเฮี้ยง ตราบใดที่กูยังไม่ได้ บาทา กูก้อยังไม่ยอมกลับ
สุดท้ายก้อเสียตังจนได้ครับ
สรุป....... วันนี้กูสบายใจแระ ที่กูได้ใช้กะตัง เอิ้กๆๆๆ
เกลี้ยงเรย กระเป๋ากู แฟ่บลงแบบเหงได้ชัดเรยคร่ะ เอาเปงว่า ....
กูดับกิเลสกูได้แระ 555+ พร้อมกะเงินในกระเป๋ากู
จากนั้นก้อพากันเดินทางกลับบ้าน
เฮ่ อ..!!!! หายเหนื่อย หายเครียด เรย
วันนี้บ่นพอแร้ว ....... แร้วจะมาระบายใหม่นะ อิอิ
บั๊บบายงับ *0* July 24 เรียน เครียด ขี้เกียจเว่ย !!!!หวัดเดงับ เพื่อนๆ ที่ร๊าก ของช้าน
วันนี้เปงวันอังคารอ่ะ มีเรียนแต่เช้าเรย
แต่กรูก้อไม่ได้ไปเรียน เพราะมัวแต่ตื่นสาย !!!
เฮ่อ +++ ชีวิตกู อนาถใจเว่ย ต้องมานั่งทำงานส่งอาจารย์
ตอนนี้ก้อเปงการาไม่เสียการเสีย งาน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ไปมหาลัย
แต่อย่างน้อยกูก้อมีงานส่งแระว๊า......
หลังจากที่ไปเที่ยวพัทยา อย่างสบายใจ ในวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ แร้ว
กลับมาเครียดขึ้นสมองอีก เพราะดูอืดขึ้นผิดหูผิดตาเรย แร้วก้อดำด้วย พุดแร้วเส้าใจ
อีกอย่างที่กูหนักกะบาลก้อคือ งานแม่งไม่เสดเรย 555+
 หัวเรอะทั้งน้ำตา ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี ที่ได้ไปเที่ยว แต่งานจะส่งอาจารย์ไม่มี
อันที่จิงก้อไม่ได้จะไปเที่ยวหรอกคับพี่น้อง แค่จะไปกินเลี้ยงฉลองวันเกิดเพ่สาวแสนสวยของกูนี่เอง
แต่ไง ถึงเลยเถิดไปถึงพัทยาได้ก้อไม่รู้ เนอะ!!!!
 มาวันนี้ต่อดีก่า วันนี้ช้านไม่ได้เข้าเรียน วิชาความจิงของชีวิต ความจิงก้อคือกูไม่ได้เรียนของเจ๊แกนี่เอง 55+
ตอนนีรีแลค อยู่ ก้อเรยอัพ space ซะเรย
วันนี้เพื่อนกูจะมาจานสุพรรณแร้ว เย่ๆๆๆ
จะได้เจอเพื่อนสุดที่ร๊าก..... รักที่สู้ด ของกรู
ที่จากกันไปตั้งนาน ตั้งแต่เปิดเทอมแม่งก้อไม่เจอ อีกเรย
วันนี้มันจะมาลัล...ล้า .....ที่ กรุงเทพฯ
เพราะที่มหาลัยมันรุ่นเพ่รับปริญญา เรยสบายไป 2 วัน
นัดมันมาที่ มหาลัย ไม่รู้ว่าจะมาอะป่าว
เพื่อนมันหยุด อังคาร กะ พุธ แต่ดันเปงวันที่กูเรียนหนักซะง้าน
อีกแร้วว่ะ แม่งไม่เคยจะตรงกันเรย เฮ่อ!@!!!
แต่ไม่เปงไร ยังไงกูก้อจะเจอกะมึง ซัง อินังโกฝนด้วยน๊า......
เราจะพากานไป ลัล...ล้า...ที่ใหนซักแห่งใน กรุงเทพฯ |
|
|
