個人檔案¤¸¸·´¯`·.¸·.>>--» yamro...相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
3月20日 เสม็ด ทริปกลับมาสู่บ้านอันเป็นที่รักเราซะทีนะ
หลังจากที่หน้าหายตาไปอยู่ เกาะ เสม็ด 3 วัน 2 คืน
ทริป นี้ เกิดขึ้นมาด้วยฟามตั้งใจ ของ เด็กเอก คอม 02
ที่ได้ไปเที่ยวสัมนา ที่ ศรีราชา แล้วอยากไปทะเลอีก
ทีแรก นี่ ก้อนับกานไว้ โห มี ตั้ง 10 ก่าคนแน่ะ
แต่สุดท้าย ทำไม มันเหลือกานแค่ 5 คนเองหว่า
กูก้อมะเข้าใจ เพื่อนกูเหมือนกานว่ะ 555+
แต่เอาเถอะ เพื่อนอันเป็นที่รัก
กูมะได้ โกดเคืองพวกเมิง แต่กูไม่พอใจเรยแระ โฮะๆๆ ล้อเล่ง นะ
อยากบอกว่า ทริป นี้ มีกานแค่ 5 คนก้อจิงๆน๊ะ
มี บอย แยม ตัส เอมมี่ และ โจ้
แต่ก้อสนุกดีเหมือนกานแฮะ
เค้าว่ากันว่า ไปเกาะเสม็ด แล้วจะเสดทุกรายยย
ขอบอกไว้ ณที่นี้ เรยยนะเจ้าค๊ะ กูไม่เสด 555+
แต่เพื่อนกูไม่แน่ๆ จิงม๊ะ ก๊ากๆๆๆ
กัดได้ เปงกัดเรยกู
เริ่มจากพวกเรา ได้ นัดวันเวลาและสถานที่เรียบร้อยแร้ว ว่า วันที่ 18 เจอกานที่ เอกมัย ตอน 6.00 น. แต่กูไป late ว่ะ
แต่ก้อยังทันรถอ่ะน๊ะ แร้วก้อซื้อตั๋วเสด รถออก จานี่ ก้อ6 โมงก่าๆ แระ ไปถึงบ้านเพ ก้อ 9 โมง ก่า เช่นเดียวกาน
แร้วก้อนั่งเรือข้ามฟาก ไป ณ จัดหมายปลายทาง นั่นก้อ คือ เกาะเสม็ด หรือเกาะแก้วพิสดาร ในตำนานพระอภัยมณี นั่นเองง
พอไปถึงหาดทรายแก้ว แร้ว โอววว ....... จ๊อด สวยมากเรย ตูด ฝรั่ง น๊ะ 555++
ฝรั่งใส่ บิกีนี่ อาบแดดเต็มเรยยอ่ะ ทั้งสวยและไม่สวย มีหมด เรยย กูก้อมอง ซะ ตาแทบจะถลนอ่านะ
ก้อของกูไม่ใหญ่ เหมือนของฝรั่งนะหว่า จิงม๊ะ
พอวันที่ 2 ก้อตืนแต่เช้าเรยยย ไปดูพระอาทิดย์ ขึ้น สวยมั่กๆ ง่ะ
พอตอนสาย ก้อไปทริป ทัวรอบเกาะ ว่ายน้ำ ดำน้ำ ดูประการัง scuba driving
ประการังสวยมั่ก จากที่เราเปงคนกลัวน้ำ เหมือนหมาบ้า กูมะกลัวแระ มีชูชึพ กะแว่นกันน้ำ เท่านั้นแระ กูสู้ตายเรยอ่ะ
ทริปนี้ 600 บาท คุ้มมาก มีข้าวเที่ยวเลี้ยงด้วย ข้าวเที่ยงเค้าก้อมี ข้าวผัดจานนึง แร้วก้อ บาบีคิว ไม้นึง แต่ไม้ยักษ์มากอ่ะ บาบีคิว เหี้ยไร แมร่งใหญ่ ชิหาย
พอตกเย็น กูก้อหิวมากกกกกกกกกกก ย้ำ มั่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สรุป มื้อนั้น 5 คน แดกหมดไป 2500 ก่าบาท สุดยอด ของความ หิวอ่ะ
พอถึงวันที่ 3 กูต้องกลับแระ เหนื่อย แต่ก้อสนุก เพราะกูถือว่า ทริปนี้ กูคุ้มสุดๆ เรยยย
เพื่อนเอมมี่กู ไปกะแฟนโจ้มาน
แต่กู อิแยมมม แมร่ง ควง 2 คนแน่ะ 555+
ทำไงได้ กูมะมีแฟนนี่หว่า แถมเพื่อนกูก้อมะมีแฟนด้วย มีแต่กิ๊กเต็มไปหมดเรยยย 555+
Ps. ตอนนอน อิบอย กรนแข่งกะแยม เอมมี่ ก้อ ก..กลม กะโจ้ ส่วน อิพี่ตัส เรา ก้อเปงหลวงพี่ จำวัด อยู
รอเชียร์ พี่แมนยู แต่สรุป ตื่นไม่ทัน เรยอดดูบอลเรยย สมน้ำหน้า พวกมึง
อยากกวนกูเวลานอนดีนัก 555+
จบ
I'm very Fun with trip sa-med .
i' m so Happy with trip
i want and i need next trip @ cheag - mai on December
but this here i no money .
2月16日 สอบเสดแย้วววว...ห่างหายจากการอัพสเปช มาเปงเดือนเรยงิ เรา
เอาหล่ะ หลังจากหายหน้าหายตา ไปอยู่กะตำรา (รึป่าว) มานาน เพราะมานมะมีเวลาเรยอ่ะ
เอาเปงว่า วันนี้ ก้อได้มาอัพ สเปช แย้ววว งิ
วันนี้ก้อเปงอะไรที่โล่งมาก เพราะที่มหาลัยสอบเสดแย้ววว เย่ๆๆ
เปงอะไรที่โล่งอกโล่งใจมากมาย เรย แต่ก้อจะหนักใจโน่น แระ ช่วงเกรดออก ...
แต่มะเปงไร นั่นเปงเรื่องของอนาคต เรามิควรกังวล 555+
ช่วงเน้เป็นช่วงของการสอบ แยมกูขมักเขม้น อ่านหนังสือใหญ่เรย อ่านไปหลับไปอ่ะ
วิชาเดียวใช้เวลาถึงกะ 3 วันเรยอ่ะ แต่ก้อยังมะจบ อะ ก๊ากๆๆๆๆๆ
แถมยังมะฉะบาย อีกด้วย อากาศ เปลี่ยนแปลงบ่อยอ่ะ เด๋วฝนตกเด๋วแดดออก
ที่พูดมามันมะเกี่ยวหรอก แต่แยมมะฉะบายเพราะ พักผ่อนมะเพียงพอต่างหากหล่ะ
กะจะฟิต อ่านหนังสือเต็มที่ ผลสุดท้ายเรย มะเต็มที่เรย มัวแต่ เปงหวัด อ่ะ เซ็ง แสด....
เอาวะ เกรดออกมาห่วย ก้อโทดหวัดนี่แระ แมร่ง ทำให้เรามะด้ายอ่านหนังสือ มัวแต่คัดจมูก เรยมะมีสมาธิอ่านเรย
แร้วก้อมาถึงวันสอบ เราก้อทำเต็มที่เรย หาฟามรู้รอบโต๊ะ แต่ก้อลอกได้แค่ 2-3 ข้อ ก้อดีใจแระ เผื่อถูกอ่ะ 555+
วันนี้พอหลังจากสอบการเงิน กะ เสดสาด เสดแระ (แมร่ง เอาวิชายากๆมารวมกัน กูมะได้อ่านหนังสือ ซักกะตัว)
เราก้อเอาชีท วิชาการเงินไปส่งอาจารย์ แต่โชคร้ายคับพี่น้อง อาจารย์ เก็บชีทเพื่อนๆ ไปหมดแย้วววว ...ง่า
เรยต้องโทสับหาอาจารย์กันให้วุ่นเรย สุดท้ายไปเจออาจารย์ที่ครัวริมน้ำ เฮ่อ +++ โชคดี
ถ้าช้าไปอีกนิด ได้ส่ง EMS ไปให้แก ที่บ้านแน่ ( จารย์ แกพูดยังกะบ้านแกอยู่ ตจว เรยเนอะ อิอิ)
พอส่งงานเสดแร้ว ก้อสบายจาย...เดินไปต่อที่โรงอาหาร กินข้าว กินปลา แร้วก้อสุมหัวกะเพื่อน ๆ พวกผุ้ชาย จะไปหนายกานดีงิ
สรุปได้ฟามว่า ..... ไปร้องคาราโอเกะ ที่ เพชรบุรี ซ 10 ง่ะ โอ้วววว..... ร้อง ร้อง แร้วก้อร้อง จนเสียงหายไปเรย
สนุกเฟ่ย มันเหมือนได้ปลดปล่อย ฟีล ออกมา จนหมดเรย 55++
ความเครียดหายไปหมด เยยยยย
แร้วก้อไปเดิน พันทิพย์ พลาซ่า ต่อ .......... โห.. เหนื่อยงี้เรยอ่ะ
สรุป หมดแรงคับพี่น้อง แต่ก้อสนุกมั่กๆ เยยยย
ตอนกลับยังเสียตังซื้อ ซีรี่ เกาหลี อีกชุดด้วย หาเรื่องเสียตังแท้ๆ ตู ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆ
end ก่อง เมื่อยอ่ะ ดึกแร้วด้วย
**************
12月23日 กุญแจที่หายไปเพลง: กุญแจที่หายไป
ของ ปาล์มมี่ ฉันคอยเอาแต่กลัว ไม่คบใคร ปิดตัวเอง หลายคนดี แต่ฉันไม่ไว้ใจ... เพราะมองใครต่อใคร ที่รักมา จบลงไป ฉันกลัวทนไม่ไหว ที่รักเอง
มีหัวใจไม่เคยได้ใช้... จนเหมือนคนที่ไร้...จิตใจ ปิดตายทุกอย่างเสมอมา... เธอเหมือนเป็นกุญแจที่หาย... เป็นเหมือนคนที่ไขประตูให้ฉัน เปิดใจดวงนี้ เปิดมันด้วยรัก...จากเธอ.... ถ้าฉันดีไม่พอ ไม่เหมือนใครอย่างเธอเจอ เข้าใจกันใช่ไหม ที่ฉันเป็น... มีหัวใจไม่เคยได้ใช้... จนเหมือนคนที่ไร้...จิตใจ ปิดตายทุกอย่างเสมอมา... เธอเหมือนเป็นกุญแจที่หาย... เป็นเหมือนคนที่ไขประตูให้ฉัน เปิดใจดวงนี้ เปิดมันด้วยรัก...จากเธอ Ps. ใครที่เก็บกุญแจได้ เอามาคืนน้องแยมด้วยนะค๊ะ 555+
คงเป็นได้เพียงแค่นี้ แค่นี้จิง ๆๆ
12月4日 คิดถึงพ่อ *** ถ้าย้อนเวลา อยากจะย้อน ไป เวลาที่ แยมยังได้อยู่ กับพ่อ ยังได้คุยเล่นกับพ่อ ทุกวัน
นี่ก้อผ่านมา 8 เดือน กับอีก 27 วัน ที่พ่อ จากแยมไป อย่างไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว
วันพ่อทุกปี แยมจะได้คุยกับพ่อ จะได้บอกรักพ่อ
แต่สำหรับวันพุ่งนี้ คงไม่มีใครให้ โทรศัพย์ไปบอกรักแล้ว
รู้สึกคิดถึงยังไงบอกไม่ถูก
ถ้าอยากย้อนเวลาได้ แยมจะทำตัวให้ดีกว่านี้ จะเป็นเด็กดี จะไม่ ทะเลาะกับปะป๊า อีกแล้ว
นี่มันก็คงเป็นคำแก้ตัว และความงี่เง่าของเราเช่นเคย ก็รู้ว่า มาพูดตอนนี้ก้อไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
อาจจะมีบ้างบางครั้ง ที่ แยมกะปะป๊า ไม่เข้าใจกัน ชอบทะเลาะ ทำให้เค้าหนักใจ อยู่ บ่อยๆ
แต่สุดท้าย ก้อดีกันเหมือนเดิม ก้อคุยกานเหมือนเดิม
ถ้าตอนนี้ ป๊า รับรู้ได้อยากได้ป๊ะรู้ไว้ว่า นู๋รักและคิดถึงป๊า อยู่ตลอดเวลา
ไม่มีแล้ว...แขนของพ่อที่เกาะเกี่ยว
แสนเปล่าเปลี่ยวในหัวใจยามคิดถึง รักของพ่อ---ยังฝังลึกให้คำนึง ลูกซาบซึ้งในพระคุณที่หนุนนำ มือของพ่อ---เคยโอบอุ้มทั้งฟูมฟัก ประสานรักแต่ตัวน้อยทุกคืนค่ำ สิ่งดี-ดีที่พ่อให้ยังจดจำ ลูกยังพร่ำใจยังเพ้อยังเหม่อคอย ใกล้วันพ่อ...มาอีกแล้ว...นะพ่อจ๋า ใต้ผืนฟ้ายังมีลูกตัวน้อยน้อย คิดถึงพ่อลูกทดท้อ---น้ำตาปรอย ลูกเหม่อลอยด้วยอาลัยในพระคุณ ขอให้พ่อมีความสุขในภพอื่น น้ำตารื้น---หยดร่วงไป---ใต้หมอนหนุน จะหลับไหล---ไปพร่ำพรอด---กอดละมุน คงอบอุ่น---แม้เพียงฝัน---ฉันก็ยอม แม้วันนี้พ่อไม่ได้อยู่กับแยม
แต่แหงนหน้ามองฟ้าทีไร---แยมก้อรู้ว่าพ่อยังดูอยู่ตลอด จะทำดี(ที่สุด)เพื่อพ่อ---รักพ่อนะ--และคิดถึงพ่อเสมอ นู๋สัญญา
12月1日 Story In my heartวันนี้เปงวันเสาร์ เป็นวันที่น่าเบื่อที่สู้ดเรย
แต่ก้อยังไม่เท่าใหร่ เพราะเรายังเบื่อไม่ได้ ยังมีอะไรที่ต้องทำเยอะแยะเรย
ตอนนี้ก้อกำลังทำ งานวิชา การคิดและการตัดสินใจ
งานกลุ่มแท้ๆ แต่มาคิดหนักกะบาลอยู่คนเดียว
ช่วยไม่ได้อะน๊ะ ทำไงได้หละ ก้อทำเรื่องเกี่ยวกับชุมชนแออัด
ซึ่งเลือกเอาชุมชนเราเองอ่ะ มันไกล้ตัวเอา เราเรยต้องฟิตหน่อย 555+
มาเข้าเรื่องเรยดีก่า
คื่อว่า ตอนนี้ แยมก้อได้รู้จักตัวเองมากยิ่งขึ้น ว่า ...
สิ่งที่ตัวเองต้องการตอนนี้คืออะไร แร้วอยากจะทำอะไรมากที่สุด
ตอนนี้ คืออยากหนีไปให้ไกลจาก ตัวเลข สิ่งที่เป็นอยู่มากที่สุด
แต่...เป็นเพียงความคิดงี่เง่าของเรา เท่านั้น มานไม่สามารถทำได้เรย
เพราะว่า ตอนนี้ เราเรียนบริหารธุรกิจ ซึ่งเป็นวิชาที่เกี่ยวกับตัวเลขมากที่สุด
และสิ่งที่ไม่คาดคิดอีกอย่างคือ สายตาแยมเริ่มจะสั้นแร้ว
เพราะต้องอยู่กับคอมพิวเตอร์ ทุกวันๆ นี่ขนาดยังไม่ได้เรียนคอมน๊ะ ถ้าเรียนคงมีหวังสั้นกว่านี้แน่ !!
นี่เราต้องตัดอนาคตทั้งอนาคตเราเรยนะนั่น เพราะอนาคตที่เรามีหวังอยากเป็นแอร์ ต้องมลายลง เพราะว่า เราสายตาสั้นงั้นหรอ เส้าใจ
เครียด ความเครียดเริ่มถามหา ความกังวลใจเริ่มเกิดขึ้น
เรยตัดสินใจ ที่จะเอาเหตุผลที่อยู่ภายในใจของเรา มาพูดกับลุง
ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ทึวันนี้เริ่มไม่ใช่ตัวตนที่แท้จิง
และรู้สึกเครียด เมื่อต้องเจอกับวิชาที่ต้องคำนวน จัยมันไม่รักดี ทำไงได้ อ่านะ
พอเรื่องถึงลุงปุ๊บ ทันไดนั้นเรื่องก้อถึงอาจารย์ที่ปรึกษา แร้วก้อถึงกองทะเบียนนักศึกษา
ช่างโชคร้ายจิงๆ ทำอะไรไม่ได้เรย สิ่งเดียวที่ทำได้ คือ ต้องรอ รอจนก่า จะเปิดรับสมัครสอบตรง
ตอนนี้ ก้อดูอยู่ การโรงแรม ของ รมท กรุงเทพ ฯ การบิน สวนดุสิต และการโรงแรม ของสวนสุนันทา
แต่ต้องได้ซักที่ ยอมเสียเวลา 1 ปี เพื่อ อนาคต
วันนี้ ได้ไปดู การบิน ของ วิทยาลัยนานาชาติสุราษฏร์ธานี ที่ร่วมมือกับการบินไทย จบไปก้อได้ไปทำงานที่การบินไทยเรย
โอ้ว...เอาเกรด 2.75 ซึ่งเป็นอะไรที่น่า sad มาก เรามีเกรด แค่ 2.69 แค่เอื้อมจิงๆ
อีกนิดเดียวจิงๆ เฮ่อ ++++ บุญอ่ะ มี แต่ มีกำ เยอะก่า เรยพลาดไป ไม่งั้นก้อคง จะเป็นของเราแร้ว
ได้แต่ปลอบจัยตัวเอง อยากจะร้องไห้
 ออกมาให้หมดน้ำตาไปเรย อยากจะตะโกนออกมาให้หายเครียดจิงๆเรย  ตอนนี้ก้อได้ แต่ รอ ร้อ รอ.....เวลาที่เค้าจะรับสมัคร
ทุกๆคนที่ ผ่านมาออ่าน เจอใน space ของนู๋แยมก้ออย่าลืมเป็นกำลังใจให้นู๋แยมด้วยนะค๊ะ
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ทำตัวเองให้ดี ทำโอกาสที่มีให้เต็มที่
improve myself .....*****
คิดถึงปะป๊า ที่สุดในโลกเรย
นี่ก้อปาเข้า 7 เดือนก่าๆแร้ว ที่คุณพ่อ ที่รัก ของน้องแยม จากไปแล้วไปลับ ไม่กลับมาอีกแล้ว
อยากไห้ป๊ะ ได้รับรู้เอาไว้นะค๊ะ ว่าลูกคนนี้คนถึงป๊ามาก แต่ก้อได้แค่คิดถึง เพราะ ยังไงซะ
เราก้อคงไม่ได้เจอกับป๊ะอีกแล้ว
ยังไงก้อขอให้ป๊ะ เป็นกำลังใจให้นู๋ด้วยนะค๊ะ
 11月3日 นู๋แยมไม่สบาย....วานคนห่วงใยมาดูแลด่วน !!!!ก่อนอื่นก้อขอกล่าวคำว่า สวัสดี ทุกๆคนนะค๊ะ
วันนี้ แยมโรลก้อมะมีไรมากมายหรอกจ๊ะ
แค่อยากจะมาอัพ สเปช เฉยๆ
ก้อมันอยู่บ้านมันก้อเซ็งอ่ะ ไม่รู้จะทำอะไร เบื่อเปงที่สู้ดเรย
หลังจากวันที่เปิดเทอม ก้อรู้สึกดีจัยสุด ๆเรย ที่ได้เจอะ ...เจอ เพื่อน
เวลามันช่างผ่านไปเร็วจิงๆเรยนะค๊ะ แปปเดียวอ่ะ ตอนนี้ แบบว่า ..... อยู่ ปี 1 เทอม 2 แระ
อีกมะกี่เดือนเราก้อจะด้ายเปงนิสิตปี 2 แร้วจิ
อยากบอกว่า ไม่พึงพอใจกะเกรดที่ออกมาเรยอ่ะ คิดแร้วก้อเส้าใจ กะจะได้หมามาเลี้ยงแค่ 2 ตัว แต่ทางมหาลัยให้มา 3 ตัว จัยร้ายจิงๆเรย
ที่บ้านบอกให้หาคณะใหม่ลงด่วน !
ทำไงได้หละ ถ้าไม่สู้ เราก้อต้องหาคณะใหม่ลงจิงๆแระ คิดแร้ว sad จิงๆเรย ยยยยยย...
มาเข้าเรื่องกานดีก่า ... ช่วงนี้ รู้สึกหงุดหงิด มากมาย เพราะ ว่า ไม่สบาย
เปิดเรียนวันแรกก้อไปมหาลัยอย่างสุขใจ แต่ ...พอตอนบ่าย มันเปงยังไงก้อม่ายรู้
รู้สึกร้อนๆหนาวๆ เหมือนจะไม่สบาย แร้วช่วงเน้ก้อเปงประจำเดือนอีก อย่าบอกนะว่า เปงไข้ทับฤดู
เพื่อนก้อทักอีกว่า แขนเริ่มลายเหมือนจะเปงลมพิษ
พอได้ยินเพื่อนทักก้อตกจัยมั่กๆ ทำไงได้อ่ะ ก้อต้องรีบกลับมาบ้านจิ
แร้วก้ออัดยา ทิฟฟี่ไป 2 เม็ด หวังจะให้มันหาย
แต่มันเสือกไม่หายอ่ะ ยิ่งเปงหนักก่าเก่าอีกอ่ะ แถมยังมีอาการเจ็บตาขึ้นมาอีกอ่ะ
เฮ่ อ!!!!! เจ็บตาค่า เพื่อนๆ เปงเหมือนตาจะถลนออกมาจากเบ้าเรย
ได้แต่ภาวนาให้หายก่อนวันจันทร์อ่ะ จะได้ไปมหาลัยอย่างสบายใจ
หยุดเสาร์อาทิดย์นี้ก้อไม่ได้ไปใหนเรย นอนพักผ่อนอยู่ที่บ้าน อย่างน่าเบื่อหน่าย
วานคนที่เปงห่วงมา ดูแลที อิอิ จะมีมั่งใหมน๊ะ ........
10月24日 วันเซ็งๆ ของผู้หญิงคนนึงOh---Hi----Yo ทุกๆคนที่แวะเวียนเข้ามาดู สเปช ของนู๋แยมคนนี้นะจ๊ะ
ตอนนี้ก้อยังเช้าอยู่ สำหรับแยมนะ เพราะว่า ..... แยมเพิ่งจะตื่นนอนนี่เอง
ถึงแม้ว่า....จะเวลา 10.56 น แร้ว 5555+
อยากตะโกนออกมาดังๆ ว่า.....>>>> ปวดหัวจังเว่ย !!!!!! ( ไม่สบายอะป่าวว๊ะ ) คงไม่ใช่อ่ะ
เพราะก้อไม่ได้มีไข้ เออ+++ ลืมไป
ว่าเมื่อคืน...------- เมานี่หว่า ------ เฮ่อ!!!!!
เซ็งคับพี่น้อง ทำไมมันต้องเมาค้างด้วย ไม่เข้จัยเรยจิงๆ
เมื่อคืนนี้ วันเกิด คนในตระกูล จิ๋ม ( ชื่อแมร่งโคด อุบาท....) เพื่อนที่ สป โรงเรียนเก่าของเราเองอ่ะ
วันเกิดน้องโอ๋ ทีแรก เรากะจะไม่ไปแระ เพราะกลับมาจากสุขุมวิทย์ก้อเหนื่อยเต็มทนแระ
แต่อากงตระกูลอะจิ แมร่ง คะยั้น คะยอให้ไปกาน
ก้อมี ซัง จี้ โอ๋ แป้ง แล้วก้ออิกิ๊ก
คิดว่า กินไม่เยอะนะ กะอิแค่ แม่โขง 1 แบน (คนก้อหน้าตาดี แมร่งแดก แม่โขง สุรากรรมกร )ผ่านไป ปานแดงกูก้อเรื่มขึ้นแร้วไง
โอ้ว....กูแพ้แอลกอฮอร์ ....มายก๊อด...******
ก้อไอ้ซังแมร่ง แอบเอาแม่โขงผสมกับแป๊บซี่ตั้งแต่เมื่อใหร่ก้อม่ายรู้ .....
เมาได้ที่แปปนึง เหลือบไปเหง ข้างๆร้านติดไว้ว่า .....
*****กรุณาอย่านำสารอาหารในร่างกายของท่านออกมาลอยหน้าลอยตาอยู่ที่ร้าน มิฉะนั้นจะโดนปรับกองละ 100 บาท 555555+
กูนี่ไม่กล้าเรย ได้แต่ลุกไปเข้าห้องน้ำเปง 10 ๆ รอบ
สักพัก อินังกิ๊กก็มาถึง ก้อสั่งเหล้าปั่นมากิน อีก.... อยากบอกว่า เหล้าปั่นอร่อยมาก....
กินเหล้าปั่นหมด อีก 3 เหยือก เฮ่อ!!!!!! กูไม่เมา นะ แต่ทำไมกูเดินไม่ตรงว๊ะ.....555+
สุดท้ายเพื่อนมาก้อไปต่อกานที่รัชดา แล้วเราก้อกลับบ้านค่า..... เพราะคิดถึงเตียงนอนเต็มทีแระ
แระก้อขอบคุณเพื่อนที่ สวนนันคนนึงด้วยนะ ไม่เอ่ยชื่อแระกานะ
ที่ช่วยหิ้วปีกเรากลับบ้าน ขอบคุณมั่กๆนะค๊ะ
บรรยากาศดีมากเรย ที่ใต้สะพานพระราม 8 ร้าน อัธยาศัย(ดี )
ไปแระ ไปนอนต่อดีก่า ปวดหัวง่า.......
หวัดดีนะเพื่อนๆ 10月15日 ปิดเทอม เหงา จังเว่ย !!!!
ดีดี ทุกๆคน
ไม่ด้ายอัพสเปชซะนานเรย
เพิ่งจะสอบเสด เหนื่อยชะมัด
 ปิดเทอม เซ็ง เบื่อ ไม่อยากอยู่บ้าน เรย
แต่ก็ยังดีที่ เพื่อนสนิท ที่กูรักที่สู้ด มาหา ที่บ้าน
มันปิดเทอมเหมือนกาน เรย กลับมา สิงสถิตอยู่ กทม สักพัก
เฮ่อ !!!! หลังจากที่สอบที่มหาลัยเสดก้อต้องมาอ่านหนังสือเตรียมสอบที่รามฯอีก
เหนื่อย ๆ แต่ก้อสู้ตายค่ะ เพราะยังไงซะ เราจะต้องสู้ต่อไปให้จงได้
เพราะมีแต่คนดูถูกเราซะเหลือเกินว่า.... เปงลูกพ่อขุน ยังไงก้อไม่จบ ....***
ไม่รู้เค้าเอาตรงใหนมาวัดเนอะ ว่าจบไม่จบ หรือจะเหงว่า เรา ไม่กระเตี้ยงอะไรซักหย่าง
แน่จิงอย่า เอาตรงนี้มาวัดซิ อิอิ
 ก้อคอยดูแยมคนนี้แระกาน จะทำให้ดู ถ้าเราตั้งใจแร้ว มันจะไม่ประสบความสำเร็จก้อให้มันนรู้ไปดิ จิงม๊ะ
เรียนไม่นานหรอก รามฯ เนี่ย แค่ตั้งเป้า ไปแค่ 5-6 ปีเอง 555+
วันนี้ก้อสอบวิชา :Ps110 วิชาการเมืองการปกครองไทย อันนี้ก้อยากใช่ย่อยเรยแฮะ +++
ข้อสอบมีอยู่ 100 ข้อ ให้เวลา 2 ชม แต่ทำไมแยมทำไม่ถึง ชม เรยหว่า
เฮ่อ ~!! ขอให้ตัวเองสอบผ่านทุกๆวิชาด้วยเถอะ.....สาธุ
 ส่วนที่มหาลัย สวนสุนันทา ก้อ เกรดทะยอยออกมาแระ เฮ่อ !!! คิดแร้วกลุ้มใจ
ได้สุนัขมาเลี้ยง 2 ตัวแร้วค่ะ D Dog นี่เอง แต่ก้อนะ ก้อยังดี ก่า กินบะหมี่สำเร็จรูป FF จิงม๊ะ อิอิ
ในขณะเดียวกาน นี้เราก้อได้มีพ่อ และ แม่ ในเวลาเดียวกาน นั่นก้อคือ เปงลูกพ่อขุนรามฯ กะ ลูกแม่( พระนางสุนนันทา )
ใด้แต่ปลอบใจตัวเอง และเปงกำลังใจให้ตัวเอง ว่า เราจะต้องสำเร็จ ให้จงได้ ซักวันจะเปงของเรา
เพื่อน ปะป๊า กะ แม่ จะได้ปลี้ม ใจเรา เพราะเราเชื่อว่า ทุกๆคนยังคอยดูความสำเร็จเราอยู่ห่างๆ
 ฉะนั้นแร้ว แยมจะสู้ ๆ แยมจะไม่ท้อ ไม่มีอะไร เกินความพยามที่เรามีหรอก จิงม๊ะ
ถ้าปะป๊า ยังอยู่ก้อคนดีอะนะ
 Ps. คิดถึงปะป๊ะจัง !!!
Ps. คิดถึงเพื่อนเก่า และเพื่อน ใหม่
Ps. อยากบอกว่า คิดถึงพวกแกจังเรยเว่ย .........
Ps. คอยลุ้นเกรดต่อไป
Mizzzz....U Every body naja jub jub ....*******
     10月2日 เพื่อนย่อมเข้าใจ คำว่า ...เพื่อน คำ…ว่า เพื่อนของฉัน
ว่า…อย่างไรก้อไม่มีวันจาง หาย เพื่อน…ยังคงคิดถึงกันไม่เสื่อม คลาย ไม่…เคยจางหายแม้ต้องจาก กัน มี…เวลาที่เราได้พบ เจอ วัน…นั้นเสมอเป็นฝันชั้น สวรรค์ จาง…ไม่หายลบไม่เลือนในใจ ฉัน หาย…จากกันแต่เรายังเป็นเพื่อน กันตลอด ไป ถึงเวลาจะเปลี่ยนผัน ไป แต่ว่า พวกเรา ยังเหมือนเดิม รักกันเท่าใดก็รักเท่านั้น บางทีอาจรักมากยิ่ง ขึ้น หรือมากขึ้นไป เรื่อยๆ จนไม่มีวันสิ้นสุด หากเราจากกันไป เราจะจำไว้ว่ามีที่นึง ที่ทำให้เรา รู้จักกัน ที่แห่งหนึ่งได้ให้ ประสบการณ์ดี ๆ กับเรา ทั้ง ทุกข์ สุข เหงา เศร้า ฯลฯ ซึ่งที่แห่งนั้นมี ทั้ง อาจารย์ เพื่อน รุ่นน้องหรือรุ่นพี่ หรือใครต่อใคร และที่แห่ง นั้นก็จะอยู่ในความทรงจำดีๆของพวกเราตลอดไป
เพื่อนคือ คําหนึ่ง ซึ่งสูงค่า มีที่มา เนิ่นนาน โบราณ เหลือ เพื่อนของ ช้าง ปาง ไหน ก็ใช้ โซ่ เพื่อนของ ปลา นั้น โอ้โห คือ ธารสาย เพื่อน แครอท แน่ นัก คือ กระต่าย เพื่อนของ ช้อน คิด สบาย คือ ถ้วยจาน เพื่อนของ เสือ แน่นอน ว่าคือ ป่า เพื่อนของฉัน..อ่ะเหรอ คือ เธอไง
มิตรภาพที่ดี ไม่จำ เป็นต้องฉลาด ต้อง องอาจกล้าหาญ หรือสะสวย ไม่ต้องหมวย สวยเก๋ นักกีฬา มิตร ที่ดี อาจจนก็เป็นได้ แต่พวกเขา พร้อมช่วย เพื่อนทุกเวลา ไม่คิดค่า ตอบแทนแต่อย่างไร> อาจเหมือนผ้า ที่ดู สวยแต่ขาดได้ ต่างกับเพื่อนดี ที่ ใจใช่คนร้าย ก็เปรียบได้ กับผ้าที่ทน ทาน
ก-ฮ
ก-เก็บคุณไว้ใน ใจ ข-เข้าใจ คุณ ค-คอยสนับ สนุน ง-ง้อคุณเมื่อรู้ว่าเขาผิด ฉ-เฉยกับความใจร้อน ของคุณ ช-ช่วยเหลือ คุณ ซ-ซื่อสัตย์ต่อ คุณ ญ- ญาติ ด-เดินเคียงข้าง คุณ ต-ติดตามข่าวคราว ความเป็นไปของคุณ ถ-ไถ่ถามทุกข์ สุข ท-ทำให้ชีวิตคุณ เปลี่ยนไป ธ-ธรรมธัมโมกับ คุณ น-นับถือคุณและน่า รักในสายตาของคุณ บ-บอกความจริงแก่ คุณ ป-ปลอบใจเมื่อคุณท้อ ฝ-ฝากผีฝากไข้กับ คุณ พ-เพิ่มพลังให้แก่ คุณ ฟ-ฟังคุณ(แม้ว่าคุณจะพูดจนน้ำไหลไฟดับก็ ตาม) ม-มอบสิ่งที่ดีแก่ คุณ ย-ยกโทษให้กับข้อผิด พลาดของคุณ ร-รักคุณที่เป็นคุณ ว-ไว้ใจ คุณ ศ-ศึกษานิสัยที่แท้ จริงของคุณ ส- สังเกตความเปลี่ยนแปลงในตัวคุณ อ-อธิบายในสิ่งที่คุณไม่เข้าใจ
****************************************** สุดท้าย นี้ อยาก.. ขอขอบ คุณ…ที่มอบดอกไม้แห้งน้ำใจให้ ฉัน ขอขอบ คุณ…ความผูกพันที่มีให้ กัน ขอขอบ คุณ…สายสัมพันธ์แห่งความจริง ใจ ขอขอบ คุณ…ความอาทรความ ห่วงใย ขอขอบ คุณ…กาลเวลาที่พาเรามาทัก ทาย ขอขอบ คุณ…สิ่งทั้งหลายที่ทำให้ เรา “เป็น เพื่อน…กัน”
9月25日 I ' m so sad becoz.. i worry about Homework..Ha...loooooo..... หวัดดีจ๊ะเพื่อน
หลังจากที่เราไม่ได้มาอัพสเปชของเรามาเปงชาติแร้ว..
วันนี้ ก้อนึกขึ้นได้ ว่า อยากระบายฟามใจใน อันเก็บกดมานาน ลงใน สเปช
ก็ไม่ได้หวังจะให้ใครๆ มานั่งอ่าน นั่งขำ คนเขียน สเปชหรอกนะฮะ
แต่ว่า....วันนี้ ดูเซ็งๆ ก้อเรยมานั่งอัพสเปชเล่นซะง้าน..!!!
หลังจากที่เราอดหลับอดนอนมา 1 วัน 1 คืนเต็มๆ เพราะ สถิติธุรกิจ ทำเอาอินังแยมคนนี้ ไม่ได้นอนเรยก้อว่าได้นะ
เออแล้วเปงวันที่ แยมไปนอนบ้านนู๋อิ๋วฟ้าด้วยเปงครั้งแรกที่แยมได้ไปนอนบ้านเพื่อน มีแยม เอม และก้ออิ๋ว นั่งทำสถิติกันทั้งคืนเรย นั่งไปทำไป เสือกหิวค่ะ เรยไปหาอะไรกินที่ seven ตอนตี 3 กินเข้าไปได้ !!! 55+
สุดท้ายเราก้อได้รู้แร้วน๊ะ...ว่า ...ความพยายามอยู่ที่ใหน ฟามสำเร็จมักต้องอยู่ที่นั่น ( จิงม๊ะ )
ก็ได้มีงานส่งกะเค้า สุขใจ ลัลล้า...ลัลล้า....
แต่ก้อยังง่วงอยู่เหมือนเดิมแระ ค่ะ เพื่อนๆ วันเน้ เราอยากจะบอกว่าเปงตาเปงหมีแพนด้า
+++++แถมยังมี ไอ้สิวจัญไร โผล่มาอีกเม็ด เบ่อเริ่มเรย เซ็งเป็ดเรย!!! ค่ะ
เหนื่อยเว่ย สถิติเปงอะไรที่เราไม่ถนัดเรย คะแนนสอบออกมากลางภาค เหงแร้วก้อท้อ
ไม่คิดจะได้เยอะก่านี้แร้วหรอ ทำไมกูทำใด้น้อยจัง!! +++ แล้วก้อคะแนนเก็บอีกอ่ะ ไม่รู้ว่าเทอมนี้กูจะได้แดกบะหมี่ กึ่งสำเร็จรูป FF อะปาว คิดแร้วเส้าใจ T_T
พองานสถิติเสดแร้วค่ะ งาน องค์การและการจัดการ จ่อก้นเรยค่ะ ต้องมาฝึกพรีเซนด์หน้าห้องอีก
เฮ่อ!! สมองรับไม่ทัน ตื้อไปหมดแว้ววว... กะจะนอน ยังไม่ได้นอนเรย เอาวะ เพื่อคะแนน แยมสู้ตายค่ะ อิอิ *0*
มาพูดถึงพี่เทค ( p' ta)แยมบ้าง !!! กริ้ง กริ๊ง* เสียงโทสับมา ไปดูปรากฏว่าเปงพี่เทคของแยมโทมาค่ะ
โทมาบอกข่าวร้าย ว่า.......พี่รถมอไซด์คว่ำ แยมตกใจ อึ้งไปพักนึง ก้อเรียกสติกลับมาได้ ก้อเรยถามอาการ
ก้อบาดเจ็บสาหัสอยู่เหมือนกาน
เอาเปงว่า....นู๋ ขอให้พี่ต้า หายเร็วๆนะค๊ะ หายทันสอบนี้นะค๊ะ อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ อย่าประมาทนะค๊ะ
อยากให้รู้ไว้ว่า ....น้องสาวคนนี้เปงห่วงพี่เทคมาก รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
สุดท้าย ท้ายสุดนี้ อยากบอกว่า รักเพื่อน ทุกๆคนเรยจ๊ะ
Ps. รักป๊ะ กะ แม่ มากนะค๊ะ
คิดถึงปะป๊า จัง !!!!
***************************
8月23日 โนเนมจ๊ะBonjoue........copaine comment allez-vous ????
 ทักทายกานเปงภาษา ฝรั่งเสดแร้ว ก้อมาทักทายกานเปงภาษาไทยมั่ก
ก่อนอื่นก็ขอ ซา - หวัด - ดี เพื่อนทุกๆคนนะจ๊ะ
 วันนี้ ..... นอนดึกได้อ่ะ เพราะว่า พุ่งเน้ ไม่มีเรียนคร่ะ
เรยแอบนอนดึกนิ๊ดดดดด...นึงเนอะ
อยากบอกว่า ช่วงนี้เหงาอ่ะ เหงา เส้า แต่ก็เข้าใจตัวเอง
เด๋วให้เวลาปรับตัวอีกนิดนึงแต่ สักพัก จะดีขึ้นเองอ่ะ
แต่ก้อดีขึ้นเยอะแร้วแระ ( กูนะ )
แต่พี่กูนี่จิ (จะเปงยังไงมั่งน้อ )
อย่าท้อนะ สู้ ๆๆ
( เวลาเท่านั้น จะช่วยทำให้ทุกอย่างดีขึ้น นะจ๊ะ)
อยากบอกว่า ก็ยังคิดถึงพี่ชายอยู่นะจ๊ะ
  มาพูดถึงวันนี้กันต่อดีก่า วันนี้ กลับบ้าน เองอ่ะ
มันเปงอะไรที่ยังไม่ชินเรย
เพราะเคยมีคนรับส่งตลอด แต่ วันนี้ กูกลับเองเว่ย
แต่กูไม่เปงไร หัดกลับเองซะมั่ง จิงม๊ะ
บรรดาน้องเทค พี่เค้าก็ถามกูจัง !!!! ว่าทำไมพี่เทคไม่ไปส่งจ๊ะ
เราก้อแหง่ว !! เรยอ่ะ เพราะว่า ไม่รู้จะตอบยังไงดี จะบอกว่าเลิกกันแร้ว
ก้อกระไรอยู่ เพราะมันเร็วม๊ากกกกกกกกก
ก้อเรยได้แต่ยิ้ม...ยิ้ม .... แระก็ ยิ้ม ค่ะ
 คือว่า พุ่งนี้ กะจะโดดซ้อมเชียร์ค่ะ เพราะว่า ไม่มีเรียน แระคาดว่า จะโดด จนไปถึงวันศุกร์โน่น...แน่ะ
กะจะไปลัลล้า--- กะเพื่อนที่ ม* บู นิ *0*
เพราะว่า วันเสาร์ ก้อต้องไปซ้อมอยู่ดี วันอาทิดย์ก็แข่งแว้ววว..... ตื่นเต้นเว่ย !!!
เหนื่อยนะเนี่ย กะการที่ต้องกลับทุ่มนึง แต่ก็ เอาเหอะ เพื่อหน่วยกิจกรรมกรูทนได้ค่ะ
      8月16日 วันที่ไม่มีเธอ .....
8月6日 สอบเสดแร้วคร่ะ ... เย่ๆ ลัลล้าได้แร้วจิเราหวัดดีจ้า..*****
วันเน้ เปงวันสอบวันสุดท้าย เฮ่อ !!! รู้สึกโล่งอกโล่งใจเหลือเกิน
สอบวันสุดท้ายก้อไม่มีอะไรมากหรอก ก้อมีวิชา ความจิงของชีวิต กะสุนทรียภาพของชีวิต
สุนทรีย นี่สบายฉิวเรย เพราะว่า เราทำงานส่งอาจารย์แล้วออกเปงข้อเขียนหมดเรย ก้อเราเปงคนทำงานนิ
ก้อเรยรู้สึกมั่นอกมั่นใจเหลือเกิน ว่ากูทำได้ 555+
ส่วนความจิง มันก้อคือฟามจิง นั่นแระ ไม่มีอะไรมากไปก่านี้หรอก ได้ไม่ได้ ก้อเปงฟามจิงสำหรับเราอยู่ดี 55+
หลังจากสอบเสดแร้ว ก้อมานัดรวมตัวกันกะเพื่อนสนิท นั่นก้อคือ อินังนก กะนังกิ๊ฟ แล้วก้อพี่ไปร์
ชวนกานไปถ่ายรูปที่สยาม ไอ้พวกนี้ก้อใจง่ายกานจิงๆ ชวนแปปๆ แม่งไปกานซะแร้ว
จะรออะไรอยู่หละ ก้อไปจิ .....
พอได้ฤกษ์ ได้ยามดีแร้ว ก้อพากันนั่งรถไปสยาม อย่างไม่รีรอ
และแล้วก้อมาถึงสยามสแคว ดินแดนแห่งเก่าที่เราเคยมากับเพื่อนที่ สป.
มาที่แห่งนี้แร้วอดคิดถึงพวกวมันไม่ได้ เฮ่ อ..!!! คิดถึงกูมั่งนะ อิพวกเพื่อนเก่า
แล้วหลังจากนั้นก้อพากันมุ่งตรงไปที่ โฟโต้มี แร้วก้อถ่ายแบบกัน
อยากบอกว่ารูปออกมา ก้อ โอเค อ่ะ ดูดี (มั้ง) 555+
แต่ทุกๆคนก้อน่ารักนะ
หลังจากที่ถ่ายรูปกานเสดแร้วก้อพากันไปที่สำเพ็งกันต่อ
เฮ่อ!!! เป็นนักผจญภัยตัวยงเรยนะเนี่ย
แม่งชอบเดินกันทั้งน้าน.... ทำเอากูขาลากเรยทีเดียว
ตอนไปก้อดีอยู่หรอก แต่พอกลับนี่จะ แทบจะคลานกลับ ก้อมันเมื่อยอ่ะ
เดินไปได้ เกือบถึงพาหุรัด ไกลนะนั่น !!!
เอาเปงว่า วันนี้ กูนอนหลับแระ ที่กูได้ใช้กะตัง
แร้วก้อเมื่อยด้วย ขอบอก***  8月3日 เที่ยวอนุสาวรีย์ ให้หายเครียด !!!ฮา.....โหล My Friends and every body
คือว่า วันนี้ อาการความเหงา ความเส้ากูมาครอบงำกูอีกแร้วคับ
วันนี้เป็นวันที่กูปวดกะบาลเป็นที่สู้ดเรยว่ะ เพราะกูสอบบัญชี กะ สถิติ
โอ้ววววววว.....แม่เจ้า วันอื่นมีตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมต้องเจาะจงวันนี้ด้วยวะ
คิดแร้ว เซ็งๆ!!!!! เครียด เพราะว่ากูทำไม่ได้เรย
เฮ่อ !!! ชีวิตหนอชีวิต ต้องมาเจอกะตัวเลข นี่แระน๊ะ
ที่เค้าว่า ยิ่งเกลียดอะไร ก้อยิ่งได้เจอะเจอกับสิ่งนั้น
งั้น กูรักมึงแระกานนะ สถิติ กะ บัญชี รักพวกมึงเป็นที่สู้ดเรย 55+
พอเครียดมามากพอแร้ว ก้ออย่างว่าแระ
ไปรีแลค ครับพี่น้อง
เพราะช่วงนี้เปงช่วงต้นเดือน เงินยังเต็มกระเป๋าอยู่ เด๋วพอซักกลางเดือน ลองดูจิ
วันนี้สอบเสดแร้ว ก้อจัดการโทรหา นังเพื่อนรักเรย นั่นก้อคือ นก
โทรไปแร้วก้อนัดเจอกัน แร้วก้อพากันไปที่อนุสาวรีย์ นั่นเอง
พอถึงแร้ว สิ่งแรกที่นึกถึงนั่นก้อคือ ก๋วยเตี๋ยวเรือ เพราะนังเพื่อนรักมันหิว
ก้อเรยพากันไปกินจนพุงกาง แร้วก้อมาเดินย่อย ให้หายเครียด 555+
พอเดินไปซักพัก กิเลสเริ่มมาครอบงำอิช้านแระ แม่ง อยากได้โน่น อยากได้นี่
สาด....เอ้ย หมดเยอะเรยกู
*********************
พอถึงเวลาอันสมควร คุณปู่ไปร์ก้อแยกย้ายไปส่งนก
แร้วแยมกะเจ๊กิ๊บก้อเดินกันต่อ เพื่อไปหารองเท้า เหมือนนังซินเรยเนอะ!!!
ซักพักนึงเพื่อนเก่าก้อมาหา นั่นก้อคือ เฮี้ยง อ้าว มีเพื่อนเดินอีกแร้วกู
ก้อเดินไปเรื่อย พอเหนื่อยเสด กิ๊บก้อขอต้วกลับบ้าน
กูก้อยังเดินกันต่อกะนังเฮี้ยง ตราบใดที่กูยังไม่ได้ บาทา กูก้อยังไม่ยอมกลับ
สุดท้ายก้อเสียตังจนได้ครับ
สรุป....... วันนี้กูสบายใจแระ ที่กูได้ใช้กะตัง เอิ้กๆๆๆ
เกลี้ยงเรย กระเป๋ากู แฟ่บลงแบบเหงได้ชัดเรยคร่ะ เอาเปงว่า ....
กูดับกิเลสกูได้แระ 555+ พร้อมกะเงินในกระเป๋ากู
จากนั้นก้อพากันเดินทางกลับบ้าน
เฮ่ อ..!!!! หายเหนื่อย หายเครียด เรย
วันนี้บ่นพอแร้ว ....... แร้วจะมาระบายใหม่นะ อิอิ
บั๊บบายงับ *0* 7月24日 เรียน เครียด ขี้เกียจเว่ย !!!!หวัดเดงับ เพื่อนๆ ที่ร๊าก ของช้าน
วันนี้เปงวันอังคารอ่ะ มีเรียนแต่เช้าเรย
แต่กรูก้อไม่ได้ไปเรียน เพราะมัวแต่ตื่นสาย !!!
เฮ่อ +++ ชีวิตกู อนาถใจเว่ย ต้องมานั่งทำงานส่งอาจารย์
ตอนนี้ก้อเปงการาไม่เสียการเสีย งาน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ไปมหาลัย
แต่อย่างน้อยกูก้อมีงานส่งแระว๊า......
หลังจากที่ไปเที่ยวพัทยา อย่างสบายใจ ในวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ แร้ว
กลับมาเครียดขึ้นสมองอีก เพราะดูอืดขึ้นผิดหูผิดตาเรย แร้วก้อดำด้วย พุดแร้วเส้าใจ
อีกอย่างที่กูหนักกะบาลก้อคือ งานแม่งไม่เสดเรย 555+
 หัวเรอะทั้งน้ำตา ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี ที่ได้ไปเที่ยว แต่งานจะส่งอาจารย์ไม่มี
อันที่จิงก้อไม่ได้จะไปเที่ยวหรอกคับพี่น้อง แค่จะไปกินเลี้ยงฉลองวันเกิดเพ่สาวแสนสวยของกูนี่เอง
แต่ไง ถึงเลยเถิดไปถึงพัทยาได้ก้อไม่รู้ เนอะ!!!!
 มาวันนี้ต่อดีก่า วันนี้ช้านไม่ได้เข้าเรียน วิชาความจิงของชีวิต ความจิงก้อคือกูไม่ได้เรียนของเจ๊แกนี่เอง 55+
ตอนนีรีแลค อยู่ ก้อเรยอัพ space ซะเรย
วันนี้เพื่อนกูจะมาจานสุพรรณแร้ว เย่ๆๆๆ
จะได้เจอเพื่อนสุดที่ร๊าก..... รักที่สู้ด ของกรู
ที่จากกันไปตั้งนาน ตั้งแต่เปิดเทอมแม่งก้อไม่เจอ อีกเรย
วันนี้มันจะมาลัล...ล้า .....ที่ กรุงเทพฯ
เพราะที่มหาลัยมันรุ่นเพ่รับปริญญา เรยสบายไป 2 วัน
นัดมันมาที่ มหาลัย ไม่รู้ว่าจะมาอะป่าว
เพื่อนมันหยุด อังคาร กะ พุธ แต่ดันเปงวันที่กูเรียนหนักซะง้าน
อีกแร้วว่ะ แม่งไม่เคยจะตรงกันเรย เฮ่อ!@!!!
แต่ไม่เปงไร ยังไงกูก้อจะเจอกะมึง ซัง อินังโกฝนด้วยน๊า......
เราจะพากานไป ลัล...ล้า...ที่ใหนซักแห่งใน กรุงเทพฯ 7月16日 เหนื่อย เมื่อย งีด !!!ดีจ้า...... วันนี้กลับดึกอ่ะ
เรยอัพซะดึกเชียว แต่ไม่เปงไรหรอก
มีคนอ่านอยู่แระ ที่ร๊าก...เราไง !!!
วันนี้วันที่ 16 หวยออก อ่ะ งีดเรย เพราะโดนหวยแดก
ซื้อ 48 แต่ดันออก 84 ซะง้าน !!!
เฮ่อ!! ไม่ใหวเรยเจงๆๆ
วันนี้บายสีสู่ขวัญ น้องๆ เฟรชชี่ สวนนัน คณะ วิทยาการจัดการ
คณะเราเองแระ เฮ่อ !!! วันที่รอคอยของพวกเราชาวเฟรชชี่ก้อมาถึงซะที
ที่จะได้ใส่ชุดกระโปรงดำ เนอะ !!!
ไม่ใช่ว่าใส่ชุดเดิมจะไม่ดีนะ มันก้อดี ดูเปงระเบียบดี แต่อึดอัดอ่ะ
เพราะว่ามันแคบ เดินก้าวลำบาก จะขึ้นรถเมย์ทีนึงนี่
ต้องพยามเอามั่กๆเรย
พี่ๆเค้าก้อน่าร๊าก...กานจิงๆ พากันร่วมมือร่วมใจกัน จัดพิธีบายสีสู่ขวัญให้น้อง
แระก้อผูกข้อไม้ข้อมือให้น้องๆด้วย
อยากบอกว่า รักพี่ๆ คณะวิทยาการจัดการทุกคนเรยจ้า***
กลับดึกนิโหน่ย แต่ก้อเอาเหอะ เพราะ นานๆทีมีหน
แระแร้ววันที่กูปวดหัวกะบาลก้อมาถึง วันนี้เช่นกาน
วันที่กูต้องสอบสถิติ ทำเอากูเครียดเรยอ่ะ
ให้หาโจทย์เอง แร้วก้อทำส่งอาจารย์ โจทย์ต้องเอาภาษาอังกิดด้วยหนิ
เฮ่อ !!! เหนื่อย ๆๆๆ แต่ได้เพื่อนดีอ่ะ
เพื่อนที่น่ารักของเราเอง com *02
มาช่วยทำให้ ก้อเรยเสดได้ด้วยดี แร้วก้อมีการไปช่วยเพื่อนทำอีกนะ ไม่รู้ว่าถูกอะป่าว
ถ้าไม่ถูกก้อขออภัย ณ ที่นี้ด้วยน๊ะ ค๊ะ
แระอีกอย่างที่งีดสุดๆคือ ว่า หิว คับ โคดจะหิวอ่ะ เพราะไม่ได้กินข้าวเที่ยง
มัวแต่ทำ สถิติ จนลืมเวลา เพราะเค้าให้ส่งก่อน 5 โมงเย็น สุดท้ายก้อทันพอดี
.................................
เอาเปงว่าวันนี้ กูรูสึกว่าเหนื่อย !!! เมื่อย !!!! งีด !!!!
แต่ก้อมีความสุข
เพราะที่ร๊าก....ให้กำลังใจอยู่ข้างๆ
ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์เธอคนนี้ก้อยังยิ้มให้เสมอ
อยากบอกว่า รักเธอที่สู้ด..!!!! เรยจ้า
ชีวิตหนอชีวิต เพื่อนหนอเพื่อน !!! Pictuer mY best Triends
หวัดดีจ๊ะ เพื่อนๆที่ร๊าก.....ของฉัน
วันนี้ นอนไม่หลับอ่ะ ก้อเรยจะหาอะไรทำเพลินๆ
นี่ก้อประมาณ ตี 2 ได้อ่ะ ทำไมกูไม่ง่วงวะ
แต่ก้อเอาเหอะ พอดีเพิ่งทำสถิติเสดด้วยอ่ะ
แม่ง !!! ยากโคดๆ โค ต ร ยากเรยว่ะ
ทำเอาไมเกรนขึ้นตั้งหลายรอบ
ผลสุดท้าย ไมเกรนกูก้อหาย เพราะสุดที่ร๊ากก..... พาไปดูแฮรี่ พอร์ตเตอร์ อิอิ
มีฟามสุขจังเรยเว่ย แต่ท่ามกลางความทุกข์นะ
เพราะทั้งสถิติ และ บัญชี เราก้อยังทำไม่เสดเรย
เฮ่อ !!! ชีวิตหนอชีวิต
มาเข้าเรื่องเพื่อนของช้านมั่งอ่ะ
เราจะเล่าเรื่องเพื่อนของเราให้ฟัง
มันอยู่ในห้องนี่แระ เปงเพื่อนที่สนิทด้วยนะ
กูเปงเพื่อนมันประสาอะไรก้อไม่รู้
ว่าเพื่อนในกลุ่มคบกานยังไม่รู้อีก
ก้อมัวแต่คิดว่าเพื่อนช้าน...นี่มีแฟนเปงทอม อ่านะ
แต่แร้ว มันก้อเปลี่ยนรสนิยม มาชอบผู้ชาย
เฮ่อ !!! เพื่อนหนอเพื่อน ไม่บอกกูซักคำ ว่ามีแฟน
แฟนมันก้อไม่ใช่ใครที่ใหนหรอกจ๊ะ
เปงเพื่อนในห้องนั่นแระ
ไม่เหงบอกกูซักคำ กูเคืองนะเนี่ย
มาพูดถึงเพื่อนเก่าดีก่า อินังนี่มังทอม
แต่ไหงไปชอบผู้ชายซะง้าน...
ช้านก้อเคืองเหมือนกาน ไม่เหงบอกเพื่อนซักคำ ว่าชอบ....
เฮ่อ !!! จะว่าไปแร้ว ความแน่นอน คือ ความไม่แน่นอน
ปลง ปลงแร้วกะชีวิต
อยู่กะปัจจุบันดีที่สู้ด เรย เนอะ !!!!!
ดึกแร้วนะเนี่ย มัวทำแป๊ะ อะไรอยู่หว่า .... ช้าน
ไปนอนได้แร้ว *** ป๊ายยย .........
วันนี้พอแค่นี้ก่องแร้วกานเนอะ
ง่วงแระ
ByE....---*0* 7月7日 dad , where r u ???Dad,
Sometime, It seem like you are still here 'Cause I can feel the warm wind is all around, like you ever hold me in your arms. Sometime, it seem like you are in the sky. 'Cause I can see the nice sky is always shiny, like you ever look at me by your mercy eyes. Dad, I am so wondering. Where are you exactly now? Here on earth or in the heaven? Where can I meet you again? But you know what? Even I can't figure out where you are exactly. I never worried about that. 'Cause you will be in my heart forever.
7月6日 วันนี้ไม่ได้ซ้อมเชียร์เว่ย ...O-Hi-yo ซา หวัด เด จ้า เพื่อน ๆที่ร๊าก.... และ dabta ที่ร้าก....ด้วยจ้า
ลัล...**ลา วันนี้มีฟามสุขเว่ย
เพราะว่า ไม่ได้ซ้อมเชียร์ และ ก้อไม่ได้เรียนบัญชีด้วย 555+
วันเน้เพื่อนของช้านก้อมาเล่นด้วยที่มหาลัยอ่ะ อินังกิ๊กไง
มาแบบว่า แรด ได้เต็มที่เรย ใช่ซิ ก้อมหาลัยไม่มีใครมานั่งบ่นนั่งว่าอยู่แร้วนิ
ก้อเรยเอาซะแรงๆเรยเพื่อนกู
เพราะว่าเก็บกฏมานานแสนนาน อยู่สายปัญญา ฯ ก้อ 3 ปีแระ
ก้อเปงกุลสตรี มีปัญญา
แต่เมื่อมานอกรั้วสุพรรณิการ์แระ เรยทำไรก้อได้ เพราะมันเปงเรื่องของกู จิงม๊ะ
เหงอินังกิ๊กแระ ก้อคิดถึงเพื่อนเก่าๆอ่ะ
เพื่อนที่ สป อยากเจอหน้า อยากคุย อยากเปงกานเหมือนเดิมอ่ะ
อยากมานั่งกินมาม่าที่บ้านกูเหมือนเดิมอ่ะ
ไม่รู้ว่าเพื่อนๆกูจะคิดถึงหม้อมาม่าที่มันกินกันได้อะป่าว
อย่าลืมนะเว่ย ถ้าลืมกูโกด แต่ถ้าจำไม่ได้ ก้อมาดูได้ ที่บ้านกู
เพราะกูคิดถึงพวกมึงเหลือเกิน
แล้วตระกูลจิ๋มที่ร๊าก....ของกูก้อไม่ได้เจอเรย
คิดถึงว่ะ โอ๊ย.....คิดถึงเว่ย
ใครที่มาดูสเปชกูแระ ก้ออย่าลืมว่า ***เม้นให้กูด้วยนะ
เพราะกูไม่ได้รอให้ใครมาอ่านหรอก นอกจากพวกมึงนั่นแระ
....โอเค๊....
เด๋วกูค่อยมาอัพต่อดีก่า
เพราะว่าที่รักกูโทมาแระ อิอิ
เด๋วเจอกานจ้า
บายเว่ย..**** 7月5日 หัดอัพสเปชครั้งแรกเว่ย...!!!นี่เปงการอัพ space ของอิช้านเปงครั้งแรกนะเนี่ย
ตั้งแต่กูรู้จัก space มา ก้อพยายามจะทำมาตลอด
แต่ก้อยังไม่บรรลุซักที บอกให้เพื่อนสอนให้ทำหน่อย
แต่เพื่อนของอิช้านก้อบอกว่า ทำมั่วๆ ไปเหอะ ( แล้วจะบอกทำเพื่อ !!!)
แระแร้วช้านก้อมั่วได้จิงๆด้วย เริ่มแรกก้อเอารูปลง ไปได้แระ นี่เหลือการอัพสเปช
ไม่รู้มันจะออกมารูปแบบยังไง แต่ก้อช่างมันเหอะ
กูสุขใจ ที่ได้ทำ เพราะว่ากูทำไม่เปง
ก้อไม่รู้ว่ามันจะออกมารูปแบบใหนเนอะ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องก้อรอดูเอาแร้วกาน
ก้อไม่รู้จะเขียนไรนะอ่านะ ก้อบ่นแม่งให้ฟังนี่แระ
มันทำให้อิช้านรู้สึกได้ปลดปล่อยดี 555+
*********
วันนี้ เปงวันพฤหัส จ้า เปงวันที่อิช้านไม่มีเรียน คร่ะ ....
อุตส่าห์จะหยุด แต่ก็ไม่ได้หยุดอ่ะ เพราะว่าจะต้องทำกิจกรรม
ก้อเรยเหนื่อยๆๆ แร้วก้อเหนื่อย แต่ก้อไม่เปงไร
เพราะว่า ... วันนี้เราได้เจอกะพี่เทค (p'ta) สุขใจเว่ย
แต่ก้อเซ็ง อยู่ดี เฮ่อ !!!
เบื่อรถติดว่ะ แม่งเมื่อใหร่กรุงเทพจะพัฒนาซักทีวะ
กูหละเบื่อ ม๊าก......มากเรย
จะว่าไปแร้ว ... พุ่งนี้กูก้อต้องมาปวดหมอง กะ บัญชีอีกแร้วอะจิ !!!
เซ็งเว่ย ทำไมชีวิตกูหนีไม่พ้นตัวเลขเรยเนี่ย
ทั้งสถิติ บัญชี เทอมนี้ทำเอากูเบลอ เรย
แต่ก้อนะ ในโลกนี้ไม่ได้อะไรมาฟรี !!!
ในเมื่อผู้มีพระคุณกูเสียกะตังให้กูเรียนแร้ว กูก้อต้องเรียนให้มันเต็มที่จิ จิงม๊ะ
แต่ก้อมีบ้างอ่านะ ที่กูเหนื่อย กูก็ไม่มีที่ระบายอ่ะ สถานที่แห่งนี้แระ
เปงที่ระบายของข่อยได้ดีที่สุด แม่นบ่ 555+
*-*-*
|
|
|
