girl's profile¤¸¸·´¯`·.¸·.>>--» yamro...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 23

    โนเนมจ๊ะ

     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Bonjoue........copaine   comment    allez-vous ????
     
     
     
    ทักทายกานเปงภาษา ฝรั่งเสดแร้ว  ก้อมาทักทายกานเปงภาษาไทยมั่ก 
     
    ก่อนอื่นก็ขอ  ซา - หวัด - ดี  เพื่อนทุกๆคนนะจ๊ะ  
     
     
    วันนี้ .....  นอนดึกได้อ่ะ  เพราะว่า พุ่งเน้  ไม่มีเรียนคร่ะ
     
     
    เรยแอบนอนดึกนิ๊ดดดดด...นึงเนอะ 
     
    อยากบอกว่า  ช่วงนี้เหงาอ่ะ  เหงา  เส้า   แต่ก็เข้าใจตัวเอง
     
     
    เด๋วให้เวลาปรับตัวอีกนิดนึงแต่  สักพัก จะดีขึ้นเองอ่ะ
     
    แต่ก้อดีขึ้นเยอะแร้วแระ  ( กูนะ )
     
     
    แต่พี่กูนี่จิ   (จะเปงยังไงมั่งน้อ )
     
    อย่าท้อนะ   สู้ ๆๆ
     
    ( เวลาเท่านั้น จะช่วยทำให้ทุกอย่างดีขึ้น   นะจ๊ะ)
     
     
    อยากบอกว่า ก็ยังคิดถึงพี่ชายอยู่นะจ๊ะ 
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    มาพูดถึงวันนี้กันต่อดีก่า   วันนี้  กลับบ้าน เองอ่ะ 
     
    มันเปงอะไรที่ยังไม่ชินเรย
     
    เพราะเคยมีคนรับส่งตลอด  แต่  วันนี้  กูกลับเองเว่ย
     
    แต่กูไม่เปงไร  หัดกลับเองซะมั่ง   จิงม๊ะ
     
    บรรดาน้องเทค พี่เค้าก็ถามกูจัง !!!!  ว่าทำไมพี่เทคไม่ไปส่งจ๊ะ 
     
    เราก้อแหง่ว !!  เรยอ่ะ   เพราะว่า  ไม่รู้จะตอบยังไงดี  จะบอกว่าเลิกกันแร้ว
     
    ก้อกระไรอยู่   เพราะมันเร็วม๊ากกกกกกกกก
     
    ก้อเรยได้แต่ยิ้ม...ยิ้ม  ....  แระก็  ยิ้ม  ค่ะ
     
     
     
     
    คือว่า  พุ่งนี้  กะจะโดดซ้อมเชียร์ค่ะ  เพราะว่า ไม่มีเรียน  แระคาดว่า  จะโดด จนไปถึงวันศุกร์โน่น...แน่ะ
     
    กะจะไปลัลล้า--- กะเพื่อนที่ ม* บู   นิ    *0*
    เพราะว่า  วันเสาร์  ก้อต้องไปซ้อมอยู่ดี วันอาทิดย์ก็แข่งแว้ววว.....  ตื่นเต้นเว่ย !!!
     
    เหนื่อยนะเนี่ย กะการที่ต้องกลับทุ่มนึง แต่ก็ เอาเหอะ  เพื่อหน่วยกิจกรรมกรูทนได้ค่ะ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    August 16

    วันที่ไม่มีเธอ .....

     

    วันนี้ >>> เปงเหมือนทุกๆวันที่ชั้น ดำเนินไปเรื่อย ๆ แต่ทุกวันที่ว่าชั้นยังคงมีความสุข    แต่วันนี้ มันเป็นวันที่ชั้นรู้สึกเศร้าเหลือเกิน
     
           จะทำอย่างไงได้หละ  >>> ทุกสิ่งทุกอย่างชั้นเป็นคนเลือกเอง  เลือกที่จะมีชีวิตแบบอิสระ   เลือกที่จะเป็นตัวของตัวเอง
     
    ชั้นมีความสุข หรือ ที่ชั้นเป็นอย่างงี้   ชั้นเฝ้าถามตัวเองอยู่ทุกวัน  แต่แร้วชั้นก้อตัดสินใจทำมันลงไป
     
    แล้วตอนนี้จะมาคร่ำครวญ ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแร้ว  ได้แต่เฝ้าบอกกับตัวเองไว้ว่า...... ต่อไปนี้ ต้องอยู่ตามลำพัง  เพราะเราเลือกเอง
     
    เวลา มันจะทำให้เราลืมทุกสิ่งทุกอย่าง เอง  ..------>>>
     
     
                               

    ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอได้มอบให้ชั้น และต่อแต่นี้ไปขอสัญญาว่า ... จะเก็บความทรงจำนี้ไว้ตลอดไป

         ชั้นขอสัญญา***

    รักและห่วงใย

     

     
     ชั้นยังคงเหงา และ เหงา อยู่เหมือนเดิม  >>>  แปลกเนอะ  คนเรา ทำไม เวลา มีความสุข ไม่เคยจะนึกถึงความทุกข์เรย
     
    แต่พอความทุกข์ ย่างกรายเข้ามา ก้อยิ่ง ทำให้ทุกข์ ใจมากกว่าเดิมซะงั้น  ตอนนี้ เราไม่อยากพุดอะไรไปมากกว่านี้แร้ว  .....
     
    เพราะอยู่ในช่วงเปงช่วง  very sad in my heart
     
     
     
    ณ ที่ตรงนี้ ตรงที่เดิม
    คือจุดเริ่มของความรัก
    ณ ที่ตรงนี้มีคนที่อกหัก
    มีคนพลาดรักตรงที่เก่า

    ณ ที่ตรงนี้เคยมีฉัน
    มีความผูกพันและมีเขา
    ณ ที่ตรงนี้วันนี้ไม่มีเรา
    ไม่มีฉัน...ไม่มีเขา.....
    ตรงที่เดิม
     
     
    I accept that  I'm very sad  !!!
     
    but i thing that...
     

    Time change

    Things change

    People change

    some  one tell me that  time can make me with out  to be  hurt .

     i belive  i  can  make  

    some day ,  i  must  to come back  nomal

    that is happiness with  my  friends .... and  every body

    I'm not  belives  that  to be love make me  to  feel  pain 

     
     
    finally   I  thank  for  every  thing 
     
    i  Promiss  i  remember  for ever....
     
    look  after  your self  ด้ วยน๊า....
     
    love  and to be  concern  about  u***
     
     
     
    August 06

    สอบเสดแร้วคร่ะ ... เย่ๆ ลัลล้าได้แร้วจิเรา

    หวัดดีจ้า..*****
    วันเน้  เปงวันสอบวันสุดท้าย  เฮ่อ !!!  รู้สึกโล่งอกโล่งใจเหลือเกิน
    สอบวันสุดท้ายก้อไม่มีอะไรมากหรอก ก้อมีวิชา ความจิงของชีวิต  กะสุนทรียภาพของชีวิต
    สุนทรีย  นี่สบายฉิวเรย  เพราะว่า เราทำงานส่งอาจารย์แล้วออกเปงข้อเขียนหมดเรย  ก้อเราเปงคนทำงานนิ
     ก้อเรยรู้สึกมั่นอกมั่นใจเหลือเกิน ว่ากูทำได้ 555+
    ส่วนความจิง  มันก้อคือฟามจิง นั่นแระ  ไม่มีอะไรมากไปก่านี้หรอก   ได้ไม่ได้ ก้อเปงฟามจิงสำหรับเราอยู่ดี 55+
    หลังจากสอบเสดแร้ว ก้อมานัดรวมตัวกันกะเพื่อนสนิท  นั่นก้อคือ อินังนก  กะนังกิ๊ฟ  แล้วก้อพี่ไปร์ 
    ชวนกานไปถ่ายรูปที่สยาม  ไอ้พวกนี้ก้อใจง่ายกานจิงๆ ชวนแปปๆ  แม่งไปกานซะแร้ว
    จะรออะไรอยู่หละ  ก้อไปจิ .....
    พอได้ฤกษ์  ได้ยามดีแร้ว ก้อพากันนั่งรถไปสยาม อย่างไม่รีรอ 
    และแล้วก้อมาถึงสยามสแคว   ดินแดนแห่งเก่าที่เราเคยมากับเพื่อนที่ สป.
    มาที่แห่งนี้แร้วอดคิดถึงพวกวมันไม่ได้  เฮ่ อ..!!!  คิดถึงกูมั่งนะ  อิพวกเพื่อนเก่า
    แล้วหลังจากนั้นก้อพากันมุ่งตรงไปที่ โฟโต้มี  แร้วก้อถ่ายแบบกัน
    อยากบอกว่ารูปออกมา ก้อ โอเค อ่ะ  ดูดี (มั้ง)  555+
    แต่ทุกๆคนก้อน่ารักนะ
    หลังจากที่ถ่ายรูปกานเสดแร้วก้อพากันไปที่สำเพ็งกันต่อ
    เฮ่อ!!!  เป็นนักผจญภัยตัวยงเรยนะเนี่ย 
    แม่งชอบเดินกันทั้งน้าน.... ทำเอากูขาลากเรยทีเดียว
    ตอนไปก้อดีอยู่หรอก แต่พอกลับนี่จะ  แทบจะคลานกลับ  ก้อมันเมื่อยอ่ะ 
    เดินไปได้ เกือบถึงพาหุรัด   ไกลนะนั่น !!!
    เอาเปงว่า วันนี้ กูนอนหลับแระ  ที่กูได้ใช้กะตัง
    แร้วก้อเมื่อยด้วย  ขอบอก***ผิดหวัง
    August 03

    เที่ยวอนุสาวรีย์ ให้หายเครียด !!!

    ฮา.....โหล   My  Friends  and every body 
    คือว่า วันนี้ อาการความเหงา  ความเส้ากูมาครอบงำกูอีกแร้วคับ 
    วันนี้เป็นวันที่กูปวดกะบาลเป็นที่สู้ดเรยว่ะ  เพราะกูสอบบัญชี  กะ สถิติ
    โอ้ววววววว.....แม่เจ้า  วันอื่นมีตั้งเยอะตั้งแยะ  ทำไมต้องเจาะจงวันนี้ด้วยวะ
    คิดแร้ว เซ็งๆ!!!!!  เครียด  เพราะว่ากูทำไม่ได้เรย 
    เฮ่อ !!! ชีวิตหนอชีวิต  ต้องมาเจอกะตัวเลข นี่แระน๊ะ
    ที่เค้าว่า  ยิ่งเกลียดอะไร ก้อยิ่งได้เจอะเจอกับสิ่งนั้น 
    งั้น กูรักมึงแระกานนะ  สถิติ  กะ บัญชี  รักพวกมึงเป็นที่สู้ดเรย  55+
    พอเครียดมามากพอแร้ว ก้ออย่างว่าแระ
    ไปรีแลค ครับพี่น้อง 
    เพราะช่วงนี้เปงช่วงต้นเดือน  เงินยังเต็มกระเป๋าอยู่  เด๋วพอซักกลางเดือน ลองดูจิ
    วันนี้สอบเสดแร้ว ก้อจัดการโทรหา นังเพื่อนรักเรย  นั่นก้อคือ  นก 
    โทรไปแร้วก้อนัดเจอกัน  แร้วก้อพากันไปที่อนุสาวรีย์  นั่นเอง
    พอถึงแร้ว  สิ่งแรกที่นึกถึงนั่นก้อคือ ก๋วยเตี๋ยวเรือ  เพราะนังเพื่อนรักมันหิว
    ก้อเรยพากันไปกินจนพุงกาง  แร้วก้อมาเดินย่อย  ให้หายเครียด  555+
    พอเดินไปซักพัก  กิเลสเริ่มมาครอบงำอิช้านแระ แม่ง อยากได้โน่น อยากได้นี่
    สาด....เอ้ย หมดเยอะเรยกู  
     
    *********************
    พอถึงเวลาอันสมควร  คุณปู่ไปร์ก้อแยกย้ายไปส่งนก 
    แร้วแยมกะเจ๊กิ๊บก้อเดินกันต่อ  เพื่อไปหารองเท้า  เหมือนนังซินเรยเนอะ!!!
    ซักพักนึงเพื่อนเก่าก้อมาหา  นั่นก้อคือ เฮี้ยง  อ้าว มีเพื่อนเดินอีกแร้วกู
    ก้อเดินไปเรื่อย    พอเหนื่อยเสด  กิ๊บก้อขอต้วกลับบ้าน 
    กูก้อยังเดินกันต่อกะนังเฮี้ยง  ตราบใดที่กูยังไม่ได้ บาทา  กูก้อยังไม่ยอมกลับ 
    สุดท้ายก้อเสียตังจนได้ครับ 
    สรุป....... วันนี้กูสบายใจแระ ที่กูได้ใช้กะตัง  เอิ้กๆๆๆ 
    เกลี้ยงเรย  กระเป๋ากู  แฟ่บลงแบบเหงได้ชัดเรยคร่ะ  เอาเปงว่า  ....
    กูดับกิเลสกูได้แระ  555+  พร้อมกะเงินในกระเป๋ากู
    จากนั้นก้อพากันเดินทางกลับบ้าน
    เฮ่ อ..!!!!  หายเหนื่อย  หายเครียด  เรย
     
    วันนี้บ่นพอแร้ว  .......   แร้วจะมาระบายใหม่นะ  อิอิ
     
     
     
    บั๊บบายงับ *0*