วันนี้เปงวันเสาร์ เป็นวันที่น่าเบื่อที่สู้ดเรย

แต่ก้อยังไม่เท่าใหร่ เพราะเรายังเบื่อไม่ได้  ยังมีอะไรที่ต้องทำเยอะแยะเรย

ตอนนี้ก้อกำลังทำ งานวิชา การคิดและการตัดสินใจ

 

งานกลุ่มแท้ๆ  แต่มาคิดหนักกะบาลอยู่คนเดียว

ช่วยไม่ได้อะน๊ะ  ทำไงได้หละ ก้อทำเรื่องเกี่ยวกับชุมชนแออัด

ซึ่งเลือกเอาชุมชนเราเองอ่ะ มันไกล้ตัวเอา เราเรยต้องฟิตหน่อย 555+

 

มาเข้าเรื่องเรยดีก่า

 

คื่อว่า ตอนนี้ แยมก้อได้รู้จักตัวเองมากยิ่งขึ้น ว่า ...

สิ่งที่ตัวเองต้องการตอนนี้คืออะไร  แร้วอยากจะทำอะไรมากที่สุด

 

ตอนนี้ คืออยากหนีไปให้ไกลจาก ตัวเลข  สิ่งที่เป็นอยู่มากที่สุด

แต่...เป็นเพียงความคิดงี่เง่าของเรา เท่านั้น  มานไม่สามารถทำได้เรย

 

 เพราะว่า ตอนนี้ เราเรียนบริหารธุรกิจ ซึ่งเป็นวิชาที่เกี่ยวกับตัวเลขมากที่สุด

และสิ่งที่ไม่คาดคิดอีกอย่างคือ สายตาแยมเริ่มจะสั้นแร้ว 

 

เพราะต้องอยู่กับคอมพิวเตอร์ ทุกวันๆ  นี่ขนาดยังไม่ได้เรียนคอมน๊ะ  ถ้าเรียนคงมีหวังสั้นกว่านี้แน่ !!

 

นี่เราต้องตัดอนาคตทั้งอนาคตเราเรยนะนั่น  เพราะอนาคตที่เรามีหวังอยากเป็นแอร์ ต้องมลายลง เพราะว่า  เราสายตาสั้นงั้นหรอ   เส้าใจ

 

เครียด  ความเครียดเริ่มถามหา  ความกังวลใจเริ่มเกิดขึ้น

 

เรยตัดสินใจ ที่จะเอาเหตุผลที่อยู่ภายในใจของเรา มาพูดกับลุง

 

ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ทึวันนี้เริ่มไม่ใช่ตัวตนที่แท้จิง 

 

และรู้สึกเครียด เมื่อต้องเจอกับวิชาที่ต้องคำนวน  จัยมันไม่รักดี ทำไงได้ อ่านะ

 

พอเรื่องถึงลุงปุ๊บ   ทันไดนั้นเรื่องก้อถึงอาจารย์ที่ปรึกษา แร้วก้อถึงกองทะเบียนนักศึกษา

 

ช่างโชคร้ายจิงๆ  ทำอะไรไม่ได้เรย  สิ่งเดียวที่ทำได้ คือ ต้องรอ  รอจนก่า จะเปิดรับสมัครสอบตรง

 

ตอนนี้ ก้อดูอยู่ การโรงแรม ของ รมท  กรุงเทพ ฯ    การบิน สวนดุสิต  และการโรงแรม ของสวนสุนันทา

 

แต่ต้องได้ซักที่  ยอมเสียเวลา 1 ปี เพื่อ อนาคต 

 

วันนี้ ได้ไปดู  การบิน ของ วิทยาลัยนานาชาติสุราษฏร์ธานี  ที่ร่วมมือกับการบินไทย  จบไปก้อได้ไปทำงานที่การบินไทยเรย

 

โอ้ว...เอาเกรด 2.75  ซึ่งเป็นอะไรที่น่า   sad   มาก  เรามีเกรด แค่  2.69  แค่เอื้อมจิงๆ

 

อีกนิดเดียวจิงๆ  เฮ่อ ++++ บุญอ่ะ มี  แต่ มีกำ เยอะก่า เรยพลาดไป  ไม่งั้นก้อคง จะเป็นของเราแร้ว

 

ได้แต่ปลอบจัยตัวเอง อยากจะร้องไห้ ออกมาให้หมดน้ำตาไปเรย อยากจะตะโกนออกมาให้หายเครียดจิงๆเรย 

 

 

ตอนนี้ก้อได้ แต่ รอ ร้อ รอ.....เวลาที่เค้าจะรับสมัคร

 

ทุกๆคนที่ ผ่านมาออ่าน เจอใน space ของนู๋แยมก้ออย่าลืมเป็นกำลังใจให้นู๋แยมด้วยนะค๊ะ

 

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด 

 

ทำตัวเองให้ดี ทำโอกาสที่มีให้เต็มที่ 

 

improve  myself  .....*****

 

คิดถึงปะป๊า  ที่สุดในโลกเรย

 

นี่ก้อปาเข้า 7 เดือนก่าๆแร้ว ที่คุณพ่อ ที่รัก ของน้องแยม  จากไปแล้วไปลับ  ไม่กลับมาอีกแล้ว

 

อยากไห้ป๊ะ ได้รับรู้เอาไว้นะค๊ะ  ว่าลูกคนนี้คนถึงป๊ามาก  แต่ก้อได้แค่คิดถึง  เพราะ  ยังไงซะ

 

เราก้อคงไม่ได้เจอกับป๊ะอีกแล้ว 

 

ยังไงก้อขอให้ป๊ะ เป็นกำลังใจให้นู๋ด้วยนะค๊ะ